1350 
Bksson spreekt, zijn een gevolg van de buiging, maar niet van de 
standvastige richting der brekende ribbe. 
5. We vonden ook (boven pag. 1340), dat in het buitenminimum 
slechts een geringe speling (3°) toe te laten was. Dit doet zich ook 
gelden in het volgende maximum: een reden te meer dus, om te 
verwachten, dat buigingskringen buiten den gewonen kring tot de 
grootste uitzonderingen zullen belmoren. 
6. Bij den grooten kring van 46° is het verschil in kleinste 
afwijking tusschen rood en violet 2 C '6 / J ). Het spectrum wordt over 
een driemaal zoo grooten boog uitgespreid als bij den kring van 22°. 
cos i 460 cos 67°51' 1 
Maar de spleet wordt smaller in de verhouding — ; — = 
“ cos * 22 ° cos 40°5 5 2 
3 
Het kleureffect wordt dus vergroot in de verhouding -. Werkt 
u 
een geschikte kristalvorm mede,' dan kan dit nog 1,7 maal vergroot 
worden, en komen we tot 2£ maal zoo gunstige voorwaarden, wat 
kleurvorming in den kring van 46° betreft. 
Daarmede stemt overeen, dat bij dezen kring fraaie kleuren 
betrekkelijk dikwijls zijn gezien. 
7. Bij de vorming van die halo’s, waarbij het licht niet meer 
loodrecht op de brekende ribbe doorgaat, wat neerkomt op een 
verbreeding van den bundel, komt de buigingsfiguur overeen met 
die van een grooter kristal met lichtdoorval loodrecht op de brekende 
ribbe. De kans op kleur wordt vergroot. 
Hiermede in overeenstemming vertoonen ook de raakbogen aan 
de kringen van 22° en van 46° (circumzenithaalboog) vrij vaak 
kleuren. 
8. De buiging leert ons de grootte der kristallen en daarmede 
misschien iets over de temperatuur, waarbij ze zich gevormd hebben : 
,,met dalende temperatuur neemt ook de grootte der kristallen af.” * 2 ) 
Langs dien weg kunnen de tot nog toe zoo verwaarloosde halo- 
kleuren w'ellicht medewerken tot vermeerdering van onze kennis 
der hoogere luchtlagen. 
VI. Conclusies. 
Aan het einde van het onderzoek gekomen, meen ik, dat de 
volgende gevolgtrekkingen gerechtvaardigd zijn : 
1. De eenvoudige brekingstheorie kan de haloverschijnselen niet 
volledig, met name wat de kleurenverscheidenheid betreft, beschrijven, 
x ) Peenter, 1. c. p. 354. 
2 ) Pernter, l.c. p. 289. 
