1379 
keld wordt. Hierdoor wordt de vloeistof in dit korte buisje zoo 
sterk verwarmd, dat zij al spoedig de geheele massa aan het 
koken brengt. Toch was bij de proeven onder lageren druk 
het inbrengen van kookhuisjes gewenscht, daar de stoffen in zeer 
hooge mate aan kookvertraging lijden. Het geheele apparaat werd 
met watten ingepakt. Het is voorzien 
van een ingeslepen stop, waaraan een ther- 
mometer (Anschütz) hangt en vaji twee zij- 
buizen: B, die naar een terugvloeikoeler 
voert, en C, die — met een nickelindraad 
omwikkeld en tijdens de proef voldoende 
verwarmd — den damp naar den ontvanger 
leidt. Deze bestond uit een wijde glazen buis, 
afgekoeld door koolzuur en alkohol, in welke 
zich een of twee kleine, van een vernauwing 
voorziene buisjes bevonden, die ongeveer 1 
c.c. vloeistof konden bevatten. Is het oogenblik 
van op vangen van het distillaat aangebroken, 
dan wordt de wijde buis zoo gedraaid, dat 
een der nauwe buisjes onder het uiteinde van 
C komt. Is dit voldoende gevuld, dan wordt 
de proef afgebroken, en het buisje dichtgesmolten. Door nu het meng- 
punt te bepalen, kenden wij bij de bepaalde kookte mperatuur de 
samenstelling van den damp, terwijl die van de beide vloeisloffen 
uit de ontmenglijn gevonden werd. Bij een drietal drukken deden 
wij deze proef met de resultaten, die in tabel 4 vermeld en in 
fig. 7 geteekend zijn. 
in een asbestmantel 
TABEL 4. 
p 
t 
xg 
444 mm 
24.4° 
19°/o 
600 
31.5 
24 
688 
35.2 
30 
Terwijl de beide eerste bepalingen geen moeite opleveren, stuit 
men bij de derde op een gewichtig bezwaar, dat ons van verdere 
bepalingen boven 35,2° deed afzien. Het mengpunt van dit laatste 
distillaat valt n.1. bij 37,2°, dus op het bijna horizontale deel der 
ontmenglijn. Daardoor wordt de bepaling der concentratie op deze 
