1380 
manier onnauwkeurig, wat bij de hoogere temperaturen nog veel 
erger worden zou. Wij hebben haar voor dit distillaat gecontroleerd 
door er een gewogen hoeveelheid zwavelkoolstof aan toe te voegen, 
aldus samenstelling en mengpunt zóó wijzigend, dat zij op een beter 
te bepalen stuk van de ontmenglijn kwamen te liggen. Een belang- 
rijk verschil werd hierbij niet gevonden. 
[ntussehen blijkt uit de genomen proeven voldoende, dat dit 
systeem geen duidelijk bewijs van de theorie levert. Wel ziet men, 
dat de damplijn bij extrapolatie de ontmenglijn bij 32 molproc. 
snijdt, terwijl het kritisch punt bij 36 °/ 0 ligt, doch de temperaturen 
van snij- en kritisch punt zijn niet te onderscheiden. Waar de lig- 
ging der krommen zoo ongunstig voor ons doel was, besloten wij 
met dit stelsel geen verdere proeven te doen. Onze uitkomst is in 
zooverre merkwaardig, dat, al leert de theorie, dat de damplijn het 
ontmenggebied niet in het kritisch punt verlaat, de vroeger geuite 
meening, dat dit wèl het geval moet zijn, toch niet heel ver bezij- 
den de waarheid was. 
Anorg. Chem , Laboratorium 
Universiteit van Amsterdam. 
Natuurkunde. — De Heer Lorentz biedt eene mededeeling aan : 
„Over Einstein’s theorie der zwaartekracht.” IV. 
(Aangeboden in de vergadering van 28 October 1916). 
§ 53. De in mijne vorige mededeeling gevonden uitdrukkingen 
voor de spannings-energiecomponenten van het gravitatieveld geven 
nog tot eenige opmerkingen aanleiding. Verslaat men onder óh e een 
grootheid die de waarde 1 heeft voor e = h en 0 is voor e =|= h, 
dan kunnen die uitdrukkingen geschreven worden in den vorm 
(zie de verg. (52) en (78) ) 
( 88 ) 
Zij bevatten dus eerste en tweede afgeleiden der grootheden g a b. 
Daarentegen heeft Einstein waarden voor de spannings-energiecom- 
ponenten aangegeven, die slechts de eerste afgeleiden bevatten en 
dientengevolge in menig opzicht bruikbaarder zijn. 
Ik zal nu vooreerst aantoonen dat men ook van (88) uitgaande 
tot formules zonder de tweede afgeleiden kan geraken. 
