1382 
2 (<*&ƒ) p— 
O. 1 »/ 
^ 06 , A + -2 (a6/e) — 
üx e 
(96) 
en, voor e=\ = h, 
Aan (95) ziet men dat de grootheden t\ e evengoed als de com- 
ponenten V voor de spannings-energiecomponenten kunnen genomen 
worden, en aan (96) en (97) dat deze nieuwe uitdrukkingen slechts 
de eerste difïerentiaalquotienten der coëfficiënten g a b bevatten; zij 
zijn homogene quadratische functiën van die difïerentiaalquotienten. 
Men ziet dit in als men bedenkt dat Q l een functie van dezen aard 
is, dat alleen iets voor den tweeden term in (96) en den eersten 
term in (97) oplevert, en dat de difïerentiaalquotienten van Q die 
in de volgende termen voorkomen, slechts de grootheden g a b, maar 
geene afgeleiden daarvan bevatten. 
§ 55. De door Einstein gevonden spannings-energiecomponenten 
hebben een geheel anderen vorm dan den bovenstaanden. Zij zijn nl. 
t e {E)h = — éh e 2 ( abcf ) g ab r ac f /V 0 ~ ^ ( abc ) 9 ab r «c e 
2x x 
waarbij ter vereenvoudiging is aangenomen dat ^ — g — 1 is. Verder is 
r ^ = -\ ab c\ = -■*«»"[?]■ 
De vraag rijst of, wanneer wij de onderstelling V ~ g ■=. 1 ook 
in (96) en (97) invoeren (zoodat Q= G wordt) t' met f(#) overeen, 
stemt. Ik heb mij daarvan overtuigd voor het bijzondere geval dat 
overal voor a~~b g a b — 0 is, en acht het dus wel waarschijnlijk 
dat de overeenstemming in het algemeen zal bestaan. 
In mijne vorige mededeeling werd er reeds op gewezen dat de 
spannings-energiecomponenten th e geen ,,tensor” vormen, maar wat 
ik een ,, complex” noemde. Evenzoo kan men bij de door (96) en 
(97) bepaalde grootheden r V en bij de door Einstein aangegeven 
uitdrukkingen alleen van een complex spreken. Verlangt men voor 
het grav datieve ld een spannings-energieteWAW, dan blijven niet anders 
over dan de door (86) en (57) bepaalde grootheden e 0 h, waarvan 
de waarden steeds gelijk en tegengesteld zijn aan de overeenkomstige 
spannings-energiecomponenten voor de materie of het electro- 
magnetisch veld. 
