1890 
ï r do 
E t =— 2 (abfe) I- g a bjq e da . . . . (115) 
2>C J Offabje 
tn het geval van een oneindig zwak, door X, (x , v (§ 57) bepaald 
gravitatieveld bevatten beide uitdrukkingen E l en E t grootheden 
van de eerste orde, maar wij kunnen gemakkelijk verifieeren dat 
deze elkaar in de som opheffen, zoodat de geheele energie, zooals 
wij reeds weten, van de tweede orde is. 
Uit Q = V — g G en de vergelijkingen van § 32 volgt nl. 
\ |/— g(2g ab gfe— g b fg ae — Q a fg be ), . . . (116) 
0$ ab, fe 
zoodat wij kunnen schrijven 
{abfe) (2g ah gf e —g b f g ae —g"f g he ) g a h,/q e da. 
Bepalen wij ons hier tot de grootheden van de eerste orde, dan 
kunnen wij, daar g a bj van die orde is, voor alle andere grootheden 
de normale waarden nemen. Vele daarvan zijn 0 en men vindt 
E, — 
2x 
ie)Jg ,,a (gaa.e — gae,a)q e da. . . . (117) 
Wij moeten hier a = 1, 2, 3, 4 ; # = 1,2,3 stellen, terwijl wij 
opmerken dat voor a = e de uitdrukking tusschen haakjes verdwijnt. 
Uör 
Voor u = 4 wordt de integraal j q e da, wat, naar e gesommeerd, 
geeft 
da , 
(118) 
als n de normaal aan het oppervlak voorstelt. Zijn a en e van 
elkaar verschillend en geen van beide 4, dan kan men uit (110) 
en (109) afleiden 
dv 
ffaa.e == T • 
OX e 
Aangezien elke waarde van e tweemaal voorkomt, n.1. gecom- 
bineerd met de twee van e verschillende waarden die a kan aan- 
nemen, komt nu bij (118) nog 
dv 
dn 
da. 
en gaat (117) over in 
