1410 
Wij onderscheiden dus twee gevallen. 
Hebben 2{XH) en A hetzelfde teeken, dan moet men, om reëele 
waarden voor . . . te krijgen, A T negatief nemen; de tempe- 
ratuur Tr is dus een maximum. Bij Tr bestaat dus een enkel 
evenwicht Er-, bij Tr-\-ET (wij nemen AJ’^O) bestaat geen 
evenwicht E-, bij Tr — A T bestaan er echter twee verschillende 
even wichten, die wij E' en E" zullen noemen. 
Hebben en A hetzelfde teeken, dan moet men A T 
positief nemen, om reëele waarden voor A®, ... te krijgen; Tr is 
dus een minimum. Bij Tr -f- A T bestaan dan twee verschillende 
even wichten E' en E " ; bij Tr — A T bestaat geen evenwicht E. 
Wij kunnen het voorgaande ook op de volgende wijze uitdrukken. 
Is bij constante P de temperatuur op de keerlijn Er een maxi- 
mum, dan gaan van uit deze keerlijn twee bladen van het veld 
naar lagere T en geen enkel blad naar hoogere T. 
Is bij constante P de temperatuur op de keerlijn Er een minimum, 
dan gaan van uit deze keerlijn twee bladen van het veld naar hoogere 
T en geen enkel blad naar lagere T. 
Bij onze beschouwingen over het veld E in de vorige mededeeling 
XVI, hebben wij deze uitkomsten reeds toegepast. De fig. 2 (XVI) 
en 4 (XVI), waarin ef eene keerlijn voorstelt, zijn hiermede in 
overeenstemming. In fig. 7 (XVI) zijn qï en dm de grenslijnen, 
MSm eene keerlijn. Om in te zien dat ook dit diagram met deze 
uitkomsten in overeenstemming is, beschouwen wij de horizontale 
lijn qrst; om de ligging der bladen beter te doen uitkomen, is zij 
ten deele gestippeld en in r en s gekromd. In r is de T een 
maximum; van uit kurve mS gaan dan ook twee bladen naar lagere 
en geen naar hoogere T. In s is de T een minimum; van uit kurve 
MS gaan dan ook twee bladen naar hoogere en geen naar lagere 
temperaturen. 
Wij hebben gezien dat bij de temperatuur Tr slechts een enkel 
evenwicht Er = F x + E a -J- . . . bestaat en dat tusschen de phasen 
van dit evenwicht eene phasenreactie kan optreden. Bij Tr -j- A T 
[Af^O als Tr een maximum; ET )>0 als Tr een minimum is] 
bestaan twee evenwichten, n.1. 
E' = F\ + F\ + . . . en E " = F" + F" + . . . 
Tusschen de phasen van E' kan geene phasen-reactie optreden; 
evenmin tusschen die van E" . De onveranderlijke phasen hebben 
in de drie evenwichten natuurlijk dezelfde samenstelling; desamen- 
stellingen der veranderlijke phasen verschillen in de drie evenwichten 
slechts weinig van elkaar. Wij zullen nu aantoonen : 
