1447 
nucleoalbuminen beschouwen. De reacties in 1904 door Mkyer ver- 
richt, zijn in 1913 door Sumbal ') en in hetzelfde jaar door Lindk *) 
in hoofdzaak bevestigd. Linde wijst er op, dat door geen enkel 
fixeermiddel de volutine zoodanig is vast te leggen, dat ze niet door 
water ten slotte bij kamertemperatuur wordt opgelost. Naast den 
twijfel door Mkyer zelf uitgesproken, vindt men ook elders bij de 
behandeling van dit onderwerp telkens deze onzekerheid omtrent 
den scheikundigen aard van deze stof terug. Zoo zegt Guji.kiermond * * 3 ) 
in 1910 (bldz. 307 ) dat — hoe voor de hand liggend ook Meyers’s 
veronderstelling is - „aucune preuve décisive” nog geleverd is. 
En in het handboek van Kohl 4 5 ) over de gistcellen komt de volgende 
zinsnede voor: ,,Ueber die chemische Natur wissen wir nichts sicheres. 
Was darüber behauptet wird, hat das Stadium des Hypothetischen 
noch nicht überwunden.” 
Zou het nu niet mogelijk zijn met een fijner microehemisch reagens 
dan waarover Meyer en zijn navolgers beschikten, deze vraag tot 
volkomen klaarheid te brengen? Is de volutine een nucleinezuur- 
verbinding, dan zou deze stof door het enzym, dat nucleinezuur 
splitst, namelijk de nuclease vermoedelijk worden opgelost. Kon dit 
worden aangetoond, dan was het bewijs geleverd. In verband met 
andere onderzoekingen over de aantasting van nucleoproteïden in 
de cel door nuclease, heb ik ook de volutine van verschillende hypho- 
en blastomyceten onder handen genomen en hiervoor, zooals elders 
is medegedeeld, aanvankelijk gebruik gemaakt van een nuclease, 
welke uit de milt van het rund was bereid. Deze pogingen stuiten 
echter dadelijk af op het bezwaar, dat reeds door water bij lichaams- 
temperatuur binnen den tijd noodig voor een nuclease-digestie, de 
volutine wordt opgelost. Werd de nuclease in glycerine gebracht, 
dan bleek ze onvoldoende werkzaam te zijn. Langs anderen weg 
ben ik bij dit onderzoek tot de opvatting gekomen, dat Meyer’s 
veronderstelling waarschijnlijk juist is geweest, namelijk door gebruik 
te maken van de nucleasewerking der levende cellen zelf, welke 
op uitstrijkpreparaten gebracht, die in alkohol waren gefixeerd, binnen 
korten tijd de volutine tot verdwijnen brachten, in tegenstelling met 
cellen, welke eerst door formoldampen waren gedood en dus haar 
nuclease- werking verloren hadden. 6 ) 
T ) Zeitschr. f. allgem. Physiol. Bd XV, 1913, bldz. 456. 
2) Centralbl. f. Bakteriol. Abt. II. Bd. XXXIX, 1913-14, bldz. 369. 
3) 1. c. bldz. 2. 
4 ) Die Hefepilze 1907. Quelle und Meyer. Leipzig. 
5 ) Voor de beschrijving dezer proeven bij Ustilago maydis en een Torulasoort 
verricht, zie Anat. Anzeiger. Bd XLVII, 1914, bldz. 312. 
94 * 
