1454 
fijn wrijven met kwartszand een afsplitsing van phosphaat uit het 
nucleïnezuurprecipitaat te verkrijgen, waarbij ik mij tevoren over- 
tuigd had, dat in uitstrijkpreparaten van deze cultuur op duizende 
cellen hoogstens een enkele cel met volutinekorrel aanwezig was. 
Door — NaOH wordt volutine aan de gistcellen onttrokken en 
1 5 
bij de zelfde bewerking komt een nucleïnezuurverbinding in oplossing. 
Hoe zeer waarschijnlijk na de voorafgaande uitéénzetting ook de 
identiteit van deze beide stoffen blijkt te zijn, toch wordt eerst het 
overtuigend bewijs geleverd door de waarneming, dat uit phosphaat- 
n 
vrüe culturen, welke volutine missen, na uittrekken met — NaOH 
J 15 
geen precipitaat met 5 procent H 2 S0 4 wordt verkregen. 
Hiertoe werden 25 buisjes met volutinevrije Torula monosa (hoog- 
stens één korreltje volutine per gezichtsveld met duizende cellen) 
rnet^. NaOH behandeld en het filtraat door het zuigfilter gefiltreerd. 
Met 1 cM 3 5 procent H 2 S0 4 per 10 cM 3 filtraat werd hoogstens 
een spoor van troebelheid, nimmer, ook niet na eentrifugeering, een 
neerslag verkregen. Hiermede is volstrekt niet gezegd, dat volutine- 
vrije gist geen nucleïnezuur bevat, want bij verwerking van zeer 
groote hoeveelheden gist, zal ook het nucleïnezuur aan de kernen 
onttrokken, in het filtraat zijn aan te toonen. Doch wel is bewezen, 
dat Torula monosa zonder volutine veel minder nucleïnezuur levert 
dan de normale Torula. Men heeft dan ook volkomen recht, de 
meening uit te spreken, dat het nucleïnezuur, hetwelk men gewend 
is uit gist te bereiden, voor verreweg het grootste gedeelte aan de 
volutine is te danken. 
Het feit, dat maanden lang culturen in leven kunnen worden 
gehouden, zonder volutine, dat ze steeds op phosphaatvrijen bodem 
overgeënt weer nieuwen groei vertoonen en op phosphaathoudenden 
bodem weer onmiddellijk volutine gaan vormen, bewijst voldoende, 
dat voor het levensbestaan de aanwezigheid dezer nucleïnezuurver- 
binding niet noodzakelijk is. Daarmede is echter niet gezegd, dat 
de levensvoorwaarden niet gunstiger zijn voor de gistcellen, welke 
volutine bevatten. Integendeel, de groei is daar sneller en uitge- 
breider, de celgrootte dikwijls aanzienlijker. Het is ook niet te ver- 
wachten, dat een stof, welke in zulk een belangrijke hoeveelheid in 
ieder gistcel vertegenwoordigd is, daar niet een functie te vervullen 
heeft. 
In hoeverre de afwezigheid van phosphaat in den voedingsbodem 
— onafhankelijk van de vorming der volutine — voor de vermin- 
