J 456 
korrels, welke in het begin der gisting zichtbaar worden, den arbeids- 
toestand voorstelt. Met de vermindering der gistkracht (de kool- 
zuurproductie werd als maatstaf voor het gistvermogen gebruikt), 
gaat vermindering van de volutine gepaard. In suikeroplossing wordt 
volgens Henneberg de volutine weer hersteld. Alvorens de uitkomsten 
van Henneberg nader te bespreken, keer ik tot mijn eigen onder- 
zoek terug. 
De mogelijkheid geruimen tijd levensvatbare culturen van schimmels 
en gistcellen te kweeken, maakt, dat voor mij zeer zuiver de vraag 
te stellen was : is de aanwezigheid van volutine noodzakelijk voor 
de gisting ? Hiervoor was het slechts noodig de volutinevrije culturen 
onder microcopische controle voor de gistproeven te gebruiken. 
Ten eerste was de vraag te beantwoorden, of de volutine voor 
de gisting kan worden gemist. Toen dit inderdaad het geval bleek 
te zijn, was het natuurlijk belangrijk eenige quantitatieve gegevens 
te hebben omtrent de verhouding tusschen de gisting eener volutine- 
houdende en een even oude volutinevrije cultuur, welke overigens 
onder dezelfde omstandigheden (behalve de afwezigheid van phosphaat 
in den voedingsbodem) gekweekt was. 
Voor deze proeven werd gedeeltelijk langs physischen weg, ge- 
deeltelijk langs chemischen weg de vergisting nagegaan. In het eerste 
geval werd het gevormde koolzuur boven kwik opgevangen, in het 
laatste geval met de methode van Benedict j ) het reduceerend ver- 
mogen van de overgebleven, niet vergiste suiker bepaald. Zooals 
vanzelf spreekt, werd bij deze proeven steriel gewerkt. De gistings- 
kolfjes met de kwikbuis verbonden werden op een temperatuur van 
23 — 25° gehouden en bij dezelfde temperatuur had de gisting plaats 
in de kolven, welke voor het onderzoek volgens Benedict werden 
gebruikt. 
Bij deze reeksen van proeven is gebleken, dat volgens beide 
methoden in de volutinevrije culturen van Torula monosa, Saccharo- 
myc.es cerevisiae en Lactosegist, duidelijk gisting plaats heeft. De 
gebruikte vloeistof was vrij van phosphaat en bevatte 1 a2| procent 
glycose, 0.05 procent MgSO„, een spoor KN0 3 , 0.2 procent pepton, 
of, indien men zekerheid verlangde, dat ook op duizende gistcellen 
geen enkele cel volutine bevatte, 0.2 procent asparagine of glycocoll 
inplaats van pepton. Praetisch is echter ook het pepton zeer goed bruik- 
baar ; vooral bij de vergelijkende gistproeven was het natuurlijk onver- 
schillig of tegenover de volgeladen gistcellen der volutinehoudende 
cultuur, nog sporadisch een enkele cel met een paar volutine-korrels 
h Voor deze methode zie Nagasaki, Zeitschr. f. physiol. Chem., Bd. 95,bldz. 61, 
