1466 
waren geen argumenten te vinden, om aan de opbouwende elementen 
van den subcutanen plexus de beteekenis van neuroblasten toe te 
kennen. Integendeel kwam ik tot de conclusie, dat, ongeveer in 
overeenstemming met Held’s zienswijze, het fibrillatieproces zich 
zelfstandig in protoplasmatisch gepraeformeerde banen uitbreidt. 
Zoodoende verhouden ook de elementen van den celplexus zich 
tegenover de fibrilvorming passief en daarom dan ook stelde ik ze 
aan Held’s lemmoblasten gelijk, en duidde ik de bedoelde zenuw- 
baan als lemmoblastbaan aan. 
Blijkt het dus, dat de onafhankelijkheid van de zenuw ten opzichte 
van de omgevende elementen in de motorische en sensibele eindi- 
gingen geenszins onaanvechtbaar is, voor onze conceptie van den 
bouw van de perifere zenuwen gaven de resultaten van mijn 
onderzoek aanleiding tot de conlusie, dat hoogstwaarschijnlijk de 
geheele zenuw volgens het principe van de lemmoblastbaan is ge- 
bouwd, — d.w.z. dus, dat de elementen van de scheede van 
Schwann (primair of niet, blijve in het midden), één zijn met het 
axoplasma, en zelf in eigen protoplasma de neurofibrillen herbergen. 
Dit laatste dan meen ik nu, op grond van nieuwe gegevens 
nader te kunnen bevestigen. 
Reeds Apathy heeft zich, op theoretische gronden aangesloten 
bij de opvatting van Bütschli en als zijn meening gegeven, dat het 
axoplasma een schuimstructuur zou 
bezitten met langgestrekte mazen, 
en dat in de plasmaschotten tusschen 
de met vocht gevulde alveolen, de 
neurofibrillen gelegen zouden zijn. 
Dit is ook wat Prof. Boeke in 
zijn in 1916 verschenen werk 
over de regeneratie van motorische 
zenuwen (K. A. W. 1916), waarop wij 
straks terugkomen, zeide te moeten 
verwachten. — Welnu, wanneer wij 
een gewone merghoudende zenuw- 
vezel, bijv. uit het onderhuidsch bind- 
weefsel bij den mensch, op dwars- 
doorsnede bekijken, dan zien we, als 
de fixatie voldoende was, dat binnen 
de zwak gekleurde mergscheede, de 
neurofibrillen gelijkmatig verdeeld 
liggen in een netwerk van proto- 
plasmatische schotten. (Fig. 1.) 
Dw. ' doorsnede van een zenuw 
uit de cutis van de mensch, omgeven 
door bindw. Kleuring met ijzer- 
hae m.-eosine. De langgestrekte kern 
is de Schwannkern. De mergscheede 
is dubbel gecontoureerd zichtbaar. 
De neurofibrillen liggen in proto- 
plasmaschotten. 
