1478 
Natuurkunde. — De Heer W. H. Julius biedt eene mededeeling aan 
namens de Heeren L. S. Ornstein en F. Zernike : „De ver- 
strooiing door onregelmatige straalbreking in de zon ” . 
(Mede aangeboden door den Heer H. A. Lorentz). 
Door het onderzoek van Dr. J. Spijkerboer in zijn proefschrift 
,, Verstrooiing van licht, en intensiteitsverdeeling over de zonneschijf” 
heeft de onderstelling van Julius j ), dat naast de molekulaire ver- 
strooiing ook de verstrooiing door onregelmatige straalkromming 
tengevolge van toevallige gradiënten der optische dichtheid een rol 
moet spelen bij het ontstaan van de lichtverdeeling over de zonneschijf, 
bevestiging gevonden. 
In deze mededeeling hebben wij ons ten doel gesteld te doen zien, 
dat eene mathematische behandeling van het probleem der ver- 
strooiing door straalkromming mogelijk is. Men kan n.1. eene integraal- 
vergelijking voor dit verschijnsel opstellen en deze bij geschikte en 
plausible onderstellingen in een differentiaalvergelijking met passende 
randvoorwaarden omzetten. De integratie en de numerieke discussie 
zullen nader door Dr. Spijkerboer worden ter hand genomen. 
Het hier behandelde probleem is een tegenhanger van het probleem 
der molekulaire verstrooiing in een vlakke gaslaag, dat door 
ScHWARZscHiLD is opgelost. De afleiding der integraalvergelijking heeft 
overeenkomst met zijn beschouwingen, doch in ons geval hebben 
wij het voordeel, dat de bijzondere aard van het probleem meebrengt 
dat er een differentiaalvergelijking uit gevonden kan worden, wat de 
mathematische discussie veel gemakkelijker maakt. Het komt ons 
voor, dat de onregelmatige reflectie en de onregelmatige dubbele 
breking op analoge wijze behandeld kunnen worden, hetgeen voor 
de theorie van de extinctie van vloeibare kristallen van beteekenis is. 
In een medium, waarin toevallige gradiënten van den brekings- 
index bestaan, zal een lichtstraal op onregelmatige wijze gekromd 
worden. Doorloopt een breede bundel evenwijdige stralen het medium, 
dan zullen de verschillende stralen op verschillende wijze gekromd 
worden. Is dus de bundel breed ten opzichte van gebieden van constan- 
ten brekingsindex, dan zal een bundel van aanvankelijk evenwijdige 
stralen pluimvormig gespreid worden. Wij beschouwen nu de werking 
van een volume-element op een bundel, die in gegeven richting loopt, 
en stellen ons voor dat de aard van de onregelmatigheid van den 
brekingsindex in het medium zóó is, dat na het doorloopen van het 
!) W. H Julius. Deze verslagen 18, 195 (1909) en 22, 64 — 75 (1913). 
