1492 
en laten t 3 zeer klein worden, dan wordt het tweede lid van (XIl a ) : 
00 
Z(*M) . -J x(pA)dp , 
daar uit de beteekenis van / QM) volgt, dat deze functie voor 
kleine t alleen van nul verschilt als ook p klein is. Daar nu de 
limiet in het eerste lid bestaat en eindig is, zal dit ook het geval 
zijn met de limiet van het tweede lid en wordt dus: 
M dp =ƒ | ^ j * = * • 
O o 
waarin x een constante is. 
Uit (. XIla ) volgt dus: 
— — = xf(x,o,t x ) . ..... (XV) 
Wanneer men nu (XIV) naar p van nul tot oneindig integreert, 
vindt men : 
ln verband met (XIII) en (XV) geeft dit de grensconditie: 
(xw) 
Uit (XIV) is nu met behulp van deze randvoorwaarde en de 
begin voor waarde ƒ te bepalen. Is ƒ gevonden, dan volgt / uit (XIII). 
Daar de in het voorafgaande gebruikte functie’s ƒ en / kansen 
voorstellen, kan men de daar verkregen resultaten slechts aan de 
ervaring toetsen door het aantal waarnemingen zeer groot te maken. 
Dit wordt nu gemakkelijk bereikt door niet één, doch zeer veel 
deeltjes in de vloeistof te brengen. Hoewel men dan niet kan zeg- 
gen hoeveel deeltjes na den tijd t door den wand geadsorbeerd zullen 
zijn, kan men toch het waarschijnlijkste aantal berekenen, waarvan 
het ware aantal des te minder zal afwijken, naarmate men met 
meer deeltjes werkt. 
Men denke zich een cilindrische ruimte, slechts aan een zijde 
begrensd door den bij x = O gelegen vlakken wand. In deze ruimte 
zijn op den tijd t = O een groot aantal der gelijke deeltjes homogeen 
verdeeld, zoodat het aantal deeltjes, waarvan de afstand tot den 
wand tusschen x en x dx ligt, n 0 dx bedraagt. We vragen nu naar 
