1509 
Scheikunde. — De Heer Böeseken biedt een mededeeling aan van 
den Heer Dr. H. I. Waterman: „ Over den invloed van ver- 
schillende stoffen op de ontleding van monosen door alkali en 
op de inversie van rietsuiker door zoutzuur. Configuratie van 
de a-amino zuren en van betaïne”. 
(Mede aangeboden door den Heer A. F. Holleman). 
De ontleding door alkali van monosen, zooals glukose, galactose 
enz., gaat gepaard met eene afname der polarisatie van de be- 
treffende oplossingen, terwijl tevens bruinkleuring optreedt. 
In de snelheid van teruggaan der polarisatie en in de intensiteit 
der kleur van de oplossing heeft men een maat voor de werking 
der hydroxylionen. 
Het is mij gebleken, dat verschillende stoffen, waaraan men in 
den regel geen, of slechts gering, zuur karakter toekent, zooals 
aminoazijnzuur en a-aminopropionzuur, de ontledende werking van 
groote alkali-concentraties op glukose kunnen opheffen. *) 
Ten. einde mijne waarnemingen een meer algemeen karakter te 
geven, heb ik de proeven met galactose-oplossingen herhaald en 
hierbij de bij glukose verkregen resultaten bevestigd gevonden. (Zie 
tabel I p. 1510). 
Ook de inwerking van hydroxylionen op galactose wordt door 
verschillende „neutrale” stoffen sterk geremd. 
Terwijl de toevoeging van 5 cM 3 . 1,06. normaal-NaOH-oplossing 
bij de in tabel I vermelde proeven de polarisatie na 3 uur van 
-f- 12,4 tot -f- 9,3 en -f- 9,4 heeft doen dalen, heeft dezelfde alkali- 
concentratie, in tegenwoordigheid van 500 milligram alanine, de 
polarisatie slechts tot 11,1 doen verminderen. 
Na 24 uur en vooral na 48 uur was het verschijnsel nog veel 
duidelijker waarneembaar. 
Zoo was na 48 uur zonder alanine de polarisatie door de werking 
der hydroxylionen van 12,4 op 4,0 resp. 4,3 teruggegaan ; met 
alanine was ze slechts tot 9,7 gedaald. 
Ook het verschil in kleurintensiteit der onderzochte vloeistoffen 
was hiermee in overeenstemming. Met alkali, doch zonder alanine, 
waren de oplossingen na + 48 uur bruingeel : met alanine slechts 
zwak lichtgeel. 
Uit deze en andere, vroeger beschreven, proeven blijkt tevens, dat 
de hoeveelheid alkali, die door het glykokol en alanine wordt vast- 
x ) H. I. Waterman, Ghem. Weekblad 10 , 739 (1913); 14 , 119 (1917). 
98 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXV. A°. 1916/17. 
