1514 
In het bovenstaande hebben we dus twee gevoelige methoden 
leeren kennen, die ons in staat stellen, het zure of basische karakter 
eener verbinding op andere wijze dan dit tot dusver meestal ge- 
schiedt, te bepalen. 
Daarenboven geven zij ons een belangrijke aanwijzing over den 
toestand der aminozuren in waterige oplossingen. 
Deze amphotere electrolyten werken blijkbaar in twee richtingen 
neutraliseerend. Dit is alleen goed te begrijpen, wanneer wij aan- 
nemen, dat de werking der bases en zuren resp. op de ontleding 
der monosen en op de saccharose-in versie uitgaat van molekulen of 
molekuuldeelen, die door het amino-zuur kunnen worden vastgelegd. 
Wij komen dus uit het verloop dezer waarnemingen tot het 
besluit, dat bij deze reacties de aminozuren onder invloed van sterke 
zuren het karakter van vrij sterke bases aannemen en onder dien 
van sterke bases als vrij sterke zuren werken. Deze beide tegenge- 
stelde eigenschappen van de amphotere verbinding komen goed tot 
hun recht, hetgeen het best kan gesymboliseerd worden door zoowel 
in sterk zuur als in sterk basisch milieu de open keten aan te nemen. 
Neemt men in zuiver water de ring-structuur aan, waartegen 
geen overwegend bezwaar bestaat, omdat het electrisch geleidend 
vermogen zoo klein is, dan kan men het bovenstaande ook als volgt 
uitdrukken : 
Door sterke bases wordt de carboxyl-zijde 
CH,— NH 2 CH,— NH 3 CH 2 -NH 3 Cl 
I i . l -► I 
CO — OK CO — O CO — OH 
van den ring geopend, door sterke zuren de ammoniumzijde. 
Het was nu belangwekkend om te weten, hoe het betaïne zich 
tegenover deze reacties gedroeg ; deze verbinding heeft in zuiver water 
zonder eenigen twijfel de ringstructuur en het was te verwachten, dat 
deze ring zich naar twee zijden niet zoo gemakkelijk, tenminste niet 
in even sterke mate zou openen, als dit bij de amino-zuren het 
geval bleek. 
Inderdaad geven de in de tabellen V a en \ b samengevatte proef- 
nemingen het bewijs, dat betaïne de ontledende werking van alkaliën 
op de monosen niet hindert, daarentegen op de zuren bij hun inver- 
teering van saccharose als een éénzurige basis werkt. Daaruit volgt, 
dat aan betaïne in tegenwoordigheid van bases de ringvormige 
structuur toekomt, dat het in tegenwoordigheid van sterke zuren daar- 
entegen een open keten bezit: 
