V 
i9 
liet focale vlak s (zie Fig. I) 1 ) een draaibaar en verschuifbaar draden - 
net aangebracht. Foto’s van de interferentiebanden werden in liet 
focale vlak van den kijker ƒ opgenomen, waarbij gezorgd werd dat 
één draad evenwijdig aan de interferentiestrepen was geplaatst en een 
ander midden over het gezichtsveld liep. Een voordeel van deze 
methode is dat de verwisseling der photographische platen in het 
brandvlak van ƒ geen stoornis in den relatieven stand van inter- 
ferentiebanden en draadkruis kan brengen. Bij deze methode is het 
nogal moeilijk om aan het dradennet den juisten stand te geven, 
daar het zoo ver van den waarnemer verwijderd is. Buitendien moet 
het net uiterst fijn zijn wegens de sterke vergrooting van den kijker /. 
In een tweede methode werd Rowland’s kunstgreep 2 ) voor de ver- 
gelijking van spectra gebezigd, zooals mij door Prof. Wood werd 
voorgesteld. Rowland plaatst een koperen plaat met longitudinale 
opening van dezelfde wijdte als de dikte van de plaat, en die om 
een horizontale as kan draaien voor de photographische plaat. De 
hoek van draaiing kan gemakkelijk tot 90° worden begrensd. Met 
twee fijne kwartsd raadjes, die loodrecht op het vlak van de draai- 
bare koperen plaat zij aangebracht kon de juiste stand van die 
plaat worden beoordeeld, en eventueel worden gecorrigeerd. 
Twee foto’s volgens deze methode opgenomen, zijn op de Plaat 
in de figuren 4 en 5 gereproduceerd. Het buitenste systeem van 
interferentiebanden is verkregen terwijl het water in de eene richting 
door de buizen stroomt, terwijl die in het middenste vakje na om* 
keering van den stroom zijn opgenomen. 
In Fig. 5 ziet men ook de schaduw van de fijne kwartsdraadjes. 
Hoewel men volgens deze methode een duidelijk overzicht krijgt 
van de verplaatsing der interferentiestrepen en bijv. dadelijk ziet 
dat voor rood licht (Fig. 4) de verplaatsing anders is dan voor violet 
(Fig. 5), zoo is ze voor het verkrijgen van quantitatieve uitkomsten 
niet bijzonder geschikt. Een uitgebreid detailonderzoek leerde mij dat 
de onzekerheid der metingen grooter was dan waarop ik door de 
oculair waarnemingen was voorbereid. Het nadeel van de methode ligt 
vooreerst daarin, dat men bij de uitmeting der negatieven eenmaal 
op een interferentiestreep, vervolgens op twee stukken van een 
onderbroken streep moet instellen. Bij spectraallijnen is een der- 
gelijke omstandigheid niet zoo erg, maar de moeilijkheid neemt toe 
in de waziger interferentiestrepen. Principieel echter is het een 
nadeel der methode dat men niet op overeenkomstige punten van 
de interferentiestrepen instelt. 
1 ) Zie eerste gedeelte- 
2 ) Ames, Phil Mag. (5) 27, 369. 1889. 
2* 
