Verschil is aangebracht, E cm., de beide andere snaarbeelden elk 
E — e cm. uitslaan. 
Tot toelichting diene het volgende voorbeeld. Bij den proefpersoon 
Hu zijn de lichaams weerstanden 
/, = 1200 Ohm 
= 1000 „ 
/,= 800 „ 
waaruit volgt, dat de gemiddelde weerstand l — 1000 Ohm is. 
Twee galvanometerweerstanden van 4400 en 4000 Ohm worden 
met behulp van rheostaten tot 6200 Ohm verhoogd en aldus aan den 
derden galvanometer weerstand gelijk gemaakt. Wij hebben dan 
q = 6200, a ~ = 0,16, en 
9 
E = e (1 + a ) = 1,16 cm. 
De gevoeligheid van eiken galvanometer moet dus zóó geregeld 
worden, dat wanneer in één der ketens 1 millivolt wordt inge- 
schakeld, het snaarbeeld, dat bij die keten behoort, een uitslag van 
11,6 mM. vertoont. De andere snaarbeelden slaan daarbij 1,6 mM. uit. 
De op deze wijze verkregen krommen hebben een binnen de 
waarnemingsgrenzen volkomen overeenstemming met de meergemelde 
formule aangetoond. Bij de uitmeting van een kromme van samen- 
gestelden vorm met sterk negatieven top Rm bleek geen enkele 
afwijking grooter te zijn dan 0,1 mM. 
De gelijktijdige registratie van het E.K.Gr. bij drie afleidingen 
heeft een nieuw en niet onwelkom bewijs verschaft van de nauw- 
keurigheid, waarmede de snaargal van o m eter in staat is de poten- 
tiaalschommelingen van het menschelijke hart weer te geven. Want 
het directe practische bewijs, dat de formule der drie afleidingen 
opgaat, kan alleen worden geleverd, wanneer elk der drie krommen 
op zich zelf nauwkeurig is. 
Het verdient bijzondere vermelding, dat het doel bereikt kan 
worden met gewone snaargalvanometers nit den handel. Onze 
krommen zijn gedeeltelijk met het oorspronkelijk model, gedeeltelijk 
met den dubbelen snaarhouder van het Cambridge-model verkregen. 
De hier beschreven methode opent verder de mogelijkheid om de 
manifeste grootte en de richting van het potentiaalverschil in het 
hart zelf gemakkelijk en zeker te bepalen. Indien men bij zijn 
metingen gebruik moet maken van krommen, die na elkaar zijn 
geschreven, stuit men dikwijls op moeilijkheden. Hebben de krommen 
een samengestelden vorm, dan is het soms niet gemakkelijk de over- 
eenkomstige phase aan te wijzen van een hartsperiode die bij afl. I 
en van een andere periode, die bij afl. II of III is geschreven. 
