34 
scheen ons een nieuw onderzoek naar de evenwichten in dit stelsel 
zeer gewenscht. De tot dusver bereikte resultaten, die in sommige 
opzichten afwijken van de reeds bekende gegevens, zullen hier in 
het kort vermeld worden. 
2. De theoretische gezichtspunten, welke ons hierbij leidden, zijn 
dezelfde als die bij het systeem Pb — S — O beschreven *). 
Om te onderzoeken of cupro-oxyd met cupro-sulfid een stabiel 
phasenpaar vormt en tevens de S0 2 drukken te melen, werd een 
zeer innig mengsel dezer stoffen verhit in een porceleinen buis, die 
met een open manometer en een kwikluchtpomp verbonden was. 
De verhitting had plaats in een Heraeusoven ; de temperatuurmeting 
geschiedde met een Pt-PlRh-thermo-element, dat zorgvuldig op de 
smeltpunten van tin, lood, zink, antimoon en zilver geijkt was, en 
gedurende de proeven eenige malen gecontroleerd werd. 
Het CujO was verkregen door reduktie van een alkalische CuS0 4 - 
oplossing met druivensuiker, het werd in een vakuum bij 300° — 
400° gedroogd en bevatte 88.64% Cu. Het Cu 2 S was een preparaat 
van Kahlbaum, dat met een geringe hoeveelheid zwavel gemengd, 
in een waterstofstroom op 500° — 600° verhit werd en daardoor de 
theoretische samenstelling kreeg. 
De evenwichtsdrnkken konden zeer gemakkelijk van beide zijden 
bereikt worden ; de waarden, verkregen bij SO ^ontwikkeling en SO a - 
adsorptie liepen slechts 2 a 3 mM. uiteen. Ook na evakuatie werden 
steeds weer dezelfde drukken verkregen; zij zijn in tabel I samen- 
gevat, waarbij de druk in rnM. kwik van 0° C. is uitgedrukt. 
TABEL 1. 2Cu 2 0 + Cu 2 S^6Cu + S0 2 (fïg. 3 lijn III). 
T 
P 
586 
73 
607 
120 
636 
179 
650 
222 
669 
289 
691 
390 
710 
488 
730 
599 
l ) W. Reinders, Deze Verslagen 23, 596 (1914). 
