30 
met mengsels van verschülende samenstelling. Uit (abel III waarin 
de resultaten zijn weergegeven, blijkt dat deze echter niet van 
invloed is op den evenwichtdruk, zoodat het bestaan van vaste 
oplossingen is buitengesloten. 
Het door genoemde onderzoekers waargenomen verschijnsel, dat 
boven 300° de evenwichtsdruk eerst een maximumwaarde bereikt 
en daarna daalt tot een constante eindwaarde, hebben wij niet 
TABEL III. Cu £ S + 2 CuS 0 4 ^ 2Cu,0 + 3S0 2 (fig. 2 lijn II). 
2 CuS0 4 op 1 Cu 2 S. I 
1 CuS0 4 op 1 Cu 2 S. 
T 
P 
7 * 
P 
300 
135 
327 
175 
310 
148 
351 
228 
350 
210 
375 
350 
360 
245 
377.5 
285 
390 
443 
400 
517 
kunnen bevestigen. Hoewel wij het mengsel na instelling van het 
evenwicht, gedurende ruim 5 X 24 uur op + 320° hielden, werd 
geen adsorptie waargenomen. Bij andere mengsels, waarmede de 
metingen zoo snel mogelijk verricht werden, konden wij evenmin 
iets van het verschijnsel waarnemen. 
Ondanks de verhitting tot 420° a 425° was het reaktieprodukt 
na afloop der proeven een sterk gesinterde, maar niet gesmolten 
massa, waarin roode Cu 2 0 deelen duidelijk waren te herkennen. 
De bovengenoemde drukken hebben dus ongetwijfeld betrekking op 
het evenwicht tusschen de vaste phasen Cu 2 0, Cu 2 S en CuS0 4 . 
De conclusie van Schenck en Hempei.mann omtrent het optreden 
van een quintuple punt in dit stelsel, dat zou liggen bij 300° C. en 
db 295 mM. S0 2 druk en waar Cu 2 0, Cu 2 S en CuS0 4 zouden coexis- 
teeren naast een vloeibare pliase en een gasphase moeten wij dus 
geheel verwerpen. Zelfs bij 430° konden wij het optreden van een 
vloeibare phase niet waarnemen. 
8. Deze tegenspraak leidde ons ertoe te trachten de heginsmelt- 
punten van mengsels van Cu 2 S en CuS0 4 langs thermischen weg te 
