op de lagere waarde, die bij deze lagere temperatuur behoorde. 
Eenige controle-bepalingen met ferrisulfaat, uitgevoerd in hetzelfde 
apparaat, leverden dan ook evenwichtsdrukken, welke met de door 
Bodenstein aangegeven waarden volledig overeenstemmen. Zij zijn 
hieronder samengevat. De afwijkingen beantwoorden aan een tempe- 
ratuursverschil van 1 a 2°. 
f 
^Bodenstein 
! P R. en G. 
650 
124 
116 
670 
193 
181 
689 
319 
317 
14. Beschouwen wij nogmaals het mono variante evenwicht : 
CuO . CuS0 4 + Cu,0 ^ 4 CuO + S0 2 . . . . (V) 
dan kunnen wij ons dit op de volgende wijze tot stand gekomen 
denken : 
CuO . CuS0 4 ^ 2 CuO + S0 8 . . • . . . (Vil) 
so,^:so 2 + è0 2 (IX) 
Cu 2 0 + h 0 2 2 CuO (VIII) 
De gasphase bestaat zoowel bij reaktie (V) als bij reaktie (VII) 
uit een mengsel S0 3 , S0 2 en 0 2 . Noemen wij de partiaaldrukken dezer 
gassen bij gegeven temperatuur : 
voor V respectievelijk b pso t > uPso^ , t po a , den totaaldruk P b 
„ vil „ 7 p S O t , ipSOz , 7 po 2 , „ >, P : 
dan geldt voor het homogene evenwicht in de gasphase 
bij V 
K — 
iPSOï • sPOP* 
— en 
5 PS0 3 
bij VII 
K = 
7 PSO, • 7 po, 1 / 1 
iPSO s 
Bij dezelfde temperatuur moet dus 
iPSO, • b po 2 1/g ___ 7 PSOz ■ 7 po, 1/2 
5 PSO g : pso t 
(a) 
De coëxistentie van de phasen Cu 2 0 en CuO bij V vereischt nu, 
dat de zuurstofpartiaaldruk in dit evenwicht gelijk is aan den dissociatie- 
druk van zuiver CuO in Cu 2 0 en 0 2 . Noemen wij deze P è , dan 
moet dus b po 2 = P s - 
Evenzoo vereischt de coëxistentie van de vaste phasen CuO . CuS0 4 
x ) Zeitschr. f. Elektrochemie 16, 912. (1900). 
