51 
zouden worden aangelegd: een buitenste, waarvan de tandjes een 
deel van hun ontwikkelingsweg doorliepen, om dan geresorbeerd te 
worden, een middelste, waarvan de tanden liet fnnctioneerend gebit 
samenstellen, en een binnenste, die zich echter slechts als aanzwel- 
ling van den vrijen rand der tandlijst kenbaar maakt, en waarvan 
slechts een enkele tand — de eenige bij de Marsupialiers voor- 
komende wisseltand — zon ontstaan. Ik moet er echter onmiddellijk 
op wijzen, dat nog nimmer door eenig onderzoeker in dezen iets 
aangezwollen vrijen rand der tandlijst iets is waargenomen, wat ook 
maar op eenig begin van tandontwikkeling wijst. Dit moet al 
dadelijk twijfel doen rijzen of men in deze aanzwelling met ver- 
schijnselen te doen heeft die op een tandreeks wijzen, welke bij de 
Marsupialiers in hun jongste ontwikkelingsphase zou zijn. verloren 
gegaan. 
Leche, die eveneens aan het vrije tandlijsteinde een bepaalde 
beteekenis toekende, gaf er dan ook de, van dit standpunt beschouwd, 
meer aannemelijke verklaring van, dat het niet als laatste spoor 
van een verloren, doch als eerste aanduiding eener nieuw optredende 
tandreeks, moet worden beschouwd. Leche’s meening vond geen 
aanhang, en zoo werd dus het vrije tandlijsteinde, door een groep 
van onderzoekers in navolging van Kükenthal als het bewijs opgevat 
dat een tandreeks bij de buideldieren verloren gegaan moet zijn. 
En eenmaal op dit standpunt staande, waren deze schrijvers nu wel 
gedwongen om deze reeks, als zijnde het meest naar binnen gelegen 
te homologiseeren met het blijvend gebit der monodelphe zoogdieren, 
en de middelste, bij de Marsupialiers tot het functioneerend gebit 
zich ontwikkelende reeks, kon dus niet anders dan met het melk- 
gebit der hoogere zoogdieren worden gelijkgesteld. *) 
Nu kwam men echter voor de moeilijkheid, een verklaring te 
geven voor de buitenste reeks van tandjes, die bij de Marsupialier- 
embryonen tot aanleg en gedeeltelijke ontwikkeling komen, doch 
geresorbeerd worden. Dat gaf aanleiding ertoe, dat Kükenthal het 
begrip prelacteale tandreeks in de literatuur invoerde, als een gebit, 
dat aan dat der melktanden zou zijn voorafgegaan. 
De reden waarom Kükenthal aan den gezwollen eindrand der 
tandlijst zulk een diep ingrijpende beteekenis toekent is niet recht 
duidelijk, te meer niet omdat hierdoor een zoo verregaand verschil 
in de gebitontwikkeling van didelphe en monodelphe zoogdieren 
b De meening dat uit dit aangezwollen tandlijste'mde de eenige tand die een 
voorganger heeft, (dus PD ontstaan zoude, is onjuist. Deze tand behoort, tot de 
serie der overige functioneerendc tanden en wordt geheel als deze aangelegd, alleen 
begint de aanleg iels later dan die der overige. 
4 * 
