uit één tandrèéks ontstaan, doch deels uit den endostielios f — per- 
manent gebit der monodeiplie zoogdieren) deels uit den exotichos 
(= melkgebit der genoemde zoogdiergroep). 
Wat den tandaanleg 6 betreft, hieruit zal de laatste premolaar ont- 
staan, de eenige tand die, zooals bekend is, in het. marsnpialiergebit 
vervangen wordt, en die zich dan ook in elk opzicht als een melk- 
tand gedraagt. Hierop kom ik later terug. Er bestaat in de wijze 
van aanleg en de betrekking van de tandkiem tot de tandlijst, 
niet het minste verschil tusschen tand 3 en tand 6. Dit wordt erkend 
zoowel door Wilson en Hii.l, als door Dependorf, hoewel de laatste, 
zonder eenigen grond en geheel ten onrechte dit eenvoudig als een 
sekundairen toestand opvat. Deze meening werd den schrijver wel 
opgedrongen, omdat hij anders noodzakelijk volgens zijn systeem tot 
de conclusie komen moest, dat tand 3 en 6 tot de zoogenaamde 
prelacteale tandrij zou behooren, en een volledige ontwikkeling van 
tanden uit deze reeks, door de voorstanders eener prelacteale tand- 
reeks niet aangenomen mag worden. Wij hebben hier een zeer 
sprekend voorbeeld voor ons, hoezeer de invoering van het begrip: 
„prelacteale dentitie” aan de objectiviteit bij de beoordeeling der 
feiten in den weg staat. Wilson en Hill, door wie, evenals door 
mij de reeks 1 — 8 in figuur 2 als de rij van het melkgebit wordt 
beschouwd, geven dan ook uitdrukkelijk aan dat tand 6, bij zijn 
eerste optreden uit de bukkaal vlakte der tandlijst ontstaat, en niet 
terminaal. Eigenaard igerwijze doen zij dit echter niet voor tand 3 
en tand 7, hoewel hun figuren zulk een aanleg althans voor tand 3 
duidelijk doen zien, zooals uit de hier gereproduceerde figuur 6 
blijkt. Zeer opmerkelijk is de beschouwing die Dependorf aan de 
zoo eigenaardige ligging van tand 3 vastknoopt. „Würde der Kiefer” 
zegt hij blz. 255, spater nicht an Lange zunehmen, so hatten wir 
im Bereiche der Incisivi von Perameles ebenfalls einen Zahnwechsel 
zu erwarten, in der Art, wie er wirklich bei den Diprotodontiern 
in der Pramolarenreihe vor sich geht”. Hiermede wordt dus ook 
indirekt toegegeven dat de aanleg van den zich ontwikkelenden 
tand 3 ten opzichte van die der tanden b en c, geheel overeen- 
stemt met de verhouding van een tandkiem van het melkgebit tot 
die der blij veilden tanden. 
Voor de genetische beteekenis van de tanden die het Perameles- 
gebifc samenstellen is het nu van belang er nadrukkelijk op te wijzen, 
dat de tanden 3 en 6, die zich volledig ontwikkelen, tot dezelfde rij 
behooren, en volkomen gelijkwaardig zijn aan de rudimentaire 
tandjes 1, 2, 4, 5 en 8. Over tand 7 wordt straks afzonderlijk 
gesproken. Wanneer men in aanmerking neemt, dat door de aan- 
