kelen. De drie rudimentair wordende tanden zijn te homologiseereh 
met de drie melkincisivi van een monodelph-zoogdier, de drie 
ontwikkelden met de drie incisivi van het blijvend gebit. Op deze 
wijze wordt een natuurlijk verband tusschen het aantal snijtanden 
van beide groepen gelegd. Te dezer plaatse volsta ik met een 
eenvoudige aanduiding van deze beschouwingswijze, er ter loops 
nog op wijzende dat dus van de vijf incisivi die b.v. bij Didelphis 
zich ontwikkelen drie tot de eene, en twee tot de andere reeks 
zullen belmoren. Hier is dus het hamastiehisch karakter van het 
gebit nog zeer sterk uitgesproken. 
Er is boven aangetoond dat ook de reeks der incisivi in de 
onderkaak van Perameles een hamastichische is, de T‘ en 2° inci- 
sivus zijn endostichaal, de 3 ,: is exostichaal. Voor de bovenkaak 
gelukt dit bewijs niet zoo gemakkelijk, daar de incisivi in deze 
kaak meer direkt en elk zelfstandig uit het mondepitheel werden 
aangelegd. In het geheel komen hier vijf incisivi tot ontwikkeling. 
Er worden er dus evenveel aangelegd als in de onderkaak, en uit 
verschijnselen bij oudere exemplaren waargenomen, werd het waar- 
schijnlijk, dat ook deze vijf in twee rijen aangelegd worden Dit 
nader aan te toonen zou mij echter te uitvoerig doen worden. Dat 
de vijf incisivi in de bovenkaak, met de vijf in de onderkaak 
aangelegde overeenkomen, volgt ook nog uit het feit, dat rudimen- 
taire incisivi in de bovenkaak niet voorkomen. 
Op het exostichale karakter van tand 6 behoef ik hier niet nader 
in te gaan. Uit deze tandkiem ontstaat de premolaar die gewisseld 
wordt. In het gebied van tand 6 en 7 komt nu echter een onregel- 
matigheid in de samenstelling van het gebit voor. Tot en met tand 
6 alterneeren de elementen van beide rijen regelmatig met elkander, 
en nu zou dus achter den exostichalen tand 6 een endostichale 
moeten volgen. Deze echter ontbreekt nog in het stadium waaraan 
Fig. 2 ontleend is. Doch op de plaats, door het kruisje aangegeven, 
is de vrije rand van de tandlijst reeds eenigszins verdikt, en bij de 
verdere ontwikkeling zal zich hier de endostichale tand vormen die 
voorbeschikt is, om den exostichalen tand 6 (de 3 de premolaar) 
te vervangen. Door Wilson en Hill zijn deze stadiën uitvoeriger 
beschreven. Het is gewenscht op deze plaats er in het bijzonder 
op te wijzen, dat deze vervangtand op dezelfde wijze uit den vrijen 
rand der lijst ontstaat, als de tanden a, b, c, enz. want ook deze 
ontstaan terminaal. De vervangtand is dus isostichisch met de tanden 
a, b, enz., de krachtige ontwikkeling van tand zes schijnt echter de 
oorzaak van zijn lateren aanleg te zijn. 
Na tand 6 volgt nu tand 7, en wat dezen betreft wijk ik in 
5 
Verslagen der Afdeelmg Natuurk. Dl. XXIV. A°. 191516/. 
