de tandlijst uit als de verbindingsstreng met het emailorgaan van 
de eerste kies in figuur 8. 
Met deze korte aanduidingen ten bewijze dat de eerste zooge- 
naamde kies van Perameles een exostichale (d. i. een melkkies) is, 
moge hier volstaan worden. Uit het hier medegedeelde wordt het 
waarschijnlijk, dat de tweede kies van Perameles homoloog is met 
de eerste kies der monodelphen. Want de eerste kies van Perameles 
is niet anders dan de vierde melkmolaar, die niet uitgestooten en 
vervangen wordt, zooals dit met de derde wel het geval is. De 
eerste en tweede melkmolaar worden wel aangelegd (tand 4 en 5 
in het schema van Fig. 2), doch ontwikkelen zich niet. 
Met het vorenstaande is m. i. in beginsel afdoende bewezen, dat 
het marsupialiergebit in zijn samenstelling een essentieel kenmerk 
met het reptiliengebit gemeen heeft, n.1. de hamastichie. Het gebit 
van Perameles toch bestaat in hoofdzaak uit endostichale tanden 
(d. z. zoogenaamde permanente tanden der monodelphia), doch van 
de exostichale rij functioneeren in de onderkaak de derde incisivus 
en eerste kies blijvend, de derde melkmolaar tijdelijk met deze 
endostichale tanden. In de bovenkaak met haar vijf incisivi, komt 
het hamastichisch karakter nog duidelijker uit, daar van deze vijf 
snijtanden drie tot de exostichale rij belmoren, en twee tot de 
endostichale. 
Het is merkwaardig, dat in de litteratuur reeds meerdere uitingen 
voorkomen, in den vorm van mogelijkheden of vermoedens voor- 
gedragen, die geheel in het raam der hier kortelijk ontwikkelde 
theorie van liet marsupialiergebit passen. Hadden de onderzoekers 
niet steeds onder den invloed gestaan van de meening, dat het 
diphyodontisme der zoogdieren en het polyphyodontisme der reptilien 
identische, slechts quantitatief verschillende verschijnselen waren, dan 
zou zeker een m. i. juister opvatting van het Marsupialiergebit zich 
reeds vroeger baan gebroken hebben. Doch in deze onjuiste premisse 
wortelen de begrippen prelacteale en postpermanente dentitie, en 
deze zijn het, die den weg voor een goed begrijpen van het Marsu- 
pialiergebit versperden. Zoo zegt Röse b.v. in zijn onderzoek over 
de tandontwikkelingder buideldieren : Es scheint mir sehr wahrscheinlich 
dasz auch bei Phalangista nicht allein der letzte Pramolar, sondern 
auch der dritte Incisivus des Oberkiefers aus der zweiten Zahnreihe 
entsteht”. Deze uitspraak van Röse is de uiting van een gelijken 
gedachtengang als die van Dependorf, hiervoor geciteerd, die eveneens, 
nu voor Perameles de mogelijkheid uitspreekt, dat de incisivi uit 
beide tand rijen ontstaan 1 ). De beteekenis van dit feit voor de homo- 
Ö Merkwaardig is, in verband hiermede, de opmerking van Bensley, dat bjj 
