71 
vormen, daar hun gebit nog gedeeltelijk hamastichisch is, terwijl bij 
vele vormen één element als op de wijze der monodelphe zoog- 
dieren gewisseld wordt, zoodat ook het verschijnsel der chorisstichië 
hier reeds in beginsel aanwezig is. Er zij echter uitdrukkelijk op 
gewezen, dat de vraag in hoeverre het gebit der buideldieren nog 
hamastichisch is, voor eiken vorm afzonderlijk zal moeten worden 
vastgesteld. 
Een opvatting, die met het dooi mij in deze mededeeling ont- 
wikkeld beginsel geheel in overeenstemming is, is voorts reeds door 
WiNCxE gehuldigd, met betrekking tot het groote aantal kiezen van 
Myrmecobius. Deze schrijver toch is van meening dat dit groote 
aantal moet worden verklaard doordat melktanden niet uitgestooten 
werden. Ook voor dezen schrijver bestaat dus althans het gebit van 
Myrmecobius uit een menging van melktanden — exostichale tanden 
in mijn nomenclatuur — en „blijvende”, dat zijn endostichale tanden. 
Ook volgens Winge is dus het gebit van den genoemden Marsupialier 
hamastichisch. 
Ten slotte moge in dit verband nog even gewezen worden op de 
uitkomsten van Leche’s onderzoek betreffende het gebit van Erinaceus, 
dat uit een menging van elementen uit het zoogenaamde melkgebit 
en van het blijvend gebit samengesteld is. Of deze hamastiehie een 
secundair verworvene is, of wel de direkte voortzetting van den 
phylogenetisch oorspronkelijken toestand, moge hierbij in ’t midden 
gelaten worden. Merkwaardig is echter dit verschijnsel, bij een vorm 
die zoo primitief gebleven is als Erinaceus, zeker wel. Dat overigens 
hamastiehie, zij het in beperkte mate, ook bij andere monodelphe 
zoogdieren weder kan optreden, blijkt uit het gebit van de katarrhine 
Primaten, waarin de eerste kies een permanent geworden element 
van het melkgebit is. 
Keer ik nu nog eenmaal terug tot ons uitgangspunt, en vergelijk 
de door mij hier ontwikkelde theorie over de samenstelling van het 
Marsu pialiergebit met de beide bestaande, dan blijkt zij tusschen deze 
beide in te staan. Waar volgens de oudere onderzoekers het func- 
tioneerend gebit der Marsu pialiers, aan het blijvend gebit derMono- 
delphen beantwoordt, volgens de jongere onderzoekers aan het melk- 
gebit, is het mijns inziens opgebouwd uit elementen van beide, zij 
het ook in zeer onevenredige menging. Het is een anisocrasisch 
hamastichisch gebit, verradende door zijn hamastiehie zijn nadere 
betrekking tot het gebit der Reptiliën en zeker ook der primitiefste 
zoogdieren, en door zijn anisocrasie zijn progressief karakter in ver- 
gelijking tot dat der Reptiliën. 
In deze mededeeling hebben wij getracht aan te toonen dat het 
