75 
deel zich ontogenetisch gedraagt, als het voorste deel van de wervel- 
kolom en dienovereenkomstig ook den aanleg vertoont van oer- 
wervels, wervelbogen en zenuwen, terwijl in het vóór den N. vagus 
gelegen gebied niets waarneembaar is, wat met de segmentatie in 
het spinale rompgebied zou zijn te vergelijken. In overeenstemming 
hiermede onderscheidt Frohiep aan den schedel een spinaal en een 
praespinaal gedeelte. 
Van beteekenis is bovendien hetgeen Froriëp kon aantoonen aan 
den N. hypoglossus. Hij vond n.1. aan deze steeds als zuiver motorisch 
opgevatte hersenzenuw spinaalgangliën en daarmede lag de opvatting 
voor de hand, dat deze zenuw niet anders zou zijn dan het complex 
van de zenuwen, die tot het spinale schedelgebied behooren. 
Deze opvatting van Froriep aangaande het spinale karakter van 
het occipitaalgebied van den schedel vindt eigenlijk geen tegenspraak 
meer. Van alle kanten zijn bevestigingen van zijn bevindingen, ook 
voor andere dierklassen gekomen. Overal heeft men kunnen aan- 
toonen, dat embryonaal het occipitale schedeldeel groote overeen- 
eenkomst met de wervelkolom vertoont. Dat gedeelte van het 
vraagstuk aangaande de metamerie van den schedel is dan ook 
eigenlijk geen vraagstuk meer. Hoogstens komt nog ter sprake het 
aantal metameren, dat in het spinale deel te onderscheiden is. Rest 
nog de vraag naar het ontstaan en de eventiieele segmentatie van 
het gedeelte vóór den N. vagus. Hierover zijn de meeningen nog 
verdeeld. Voor ons heeft het op dit oogenblik geen belang. 
Wat ons interesseert is, dat het meest caudale deel van den sche- 
del, het occipitale deel derhalve, duidelijk van een vroegere seg- 
mentatie, welke geheel aan die van het gebied van de wervelkolom 
gelijk is, blijk geeft. Van belang is het, hier er reeds den nadruk 
op te leggen, dat de bovengenoemde segmentatie er eene is van 
metameren of oerwervels met myotoom en selerotoom, niet een 
segmentatie in wervels. 
Het tweede in den aanvang genoemde vraagstuk is de zoogenaamde 
hergeleding van de wervelkolom („Neugliedering der Wirbelsaule”). 
De kern van dit probleem betreft de vraag, of de intervertebraal- 
grenzen bij het volwassen individu dezelfde zijn als de grenzen, 
welke men embryonaal tusschen de oerwervels vindt. Anders gefor- 
muleerd, of de intersegmentaalgrenzen en de intervertebraalgrenzen 
dezelfde zijn en de kraakbeenige en beenige wervel ontstaan uit het 
selerotoom van één oerwervel (metameer). 
Reeds door Rkmak is hierop een ontkennend antwoord gegeven. 
Van Baër nam nog aan, dat de embryonale oerwervels overeen- 
