124 
in een n-komponenten stelsel gaan van elke monovariante kurve 
n -f- 1 bivariante velden uit. 
De n- \-l velden, die in tig’. 1 van kurve (Pj uitgaan, bevinden 
zich ten deele aan de eene, en ten deele aan de andere zijde van 
deze kurve; ook is het duidelijk dat zij, die zich aan dezelfde zijde 
van de kurve bevinden, elkaar bedekken. Hieruit volgt dadelijk- dat 
er bij gegeven P en T verschillende bivariante evenwichten kunnen 
optreden. 
Gin te bepalen aan welke zijde der kurve (Fj zich het stabiele 
gedeelte van een bivariant veld, b.v. bevindt, laten wij reactie 
(5) zóó verloopen, dat de phase P 2 uit het evenwicht (Pj verdwijnt. 
Dit kan altijd als de hoeveelheid van P s in het evenwicht (P,j 
klein genoeg is genomen. Doet men deze reactie verloopen onder 
constanten druk, dan moet men bepalen of daartoe warmte toe- of 
afgevoerd moet worden ; doet men ze verloopen bij constante tem- 
peratuur, dan moet men bepalen of het volume toe- of afneemt. 
Men kan dan de volgende regels toepassen: rechts van de kurve 
vindt men de bivariante evenwichten, die ontstaan bij warmtetoe- 
voer; links van de kurve, die, welke ontstaan bij warmteafvoer. 
Boven de kurve vindt men de bivariante evenwichten, die ontstaan 
onder volumeafname ; beneden de kurve, die, welke ontstaan onder 
volumetoename. 
Voor de beteekenis van rechts, links, onder en boven is aange- 
nomen dat de P- en T - as liggen als in lig. J. 
Past men bovenstaande beschouwingen op elk der n -|- 2 kurven 
(F,) . . . (F n _l_ 2 ) toe, dan krijgt men de verdeeling der £ (n-j-2)(?z-{-l) 
divariante velden tusschen de verschillende kurven om het punt O. 
Uit de voorafgaande beschouwingen blijkt het volgende. Kent 
men de samenstellingen der phasen, die in een invariant punt 
optreden en de bij de reacties in het spel komende entropie- en 
volumeveranderingen, dan kan men in het P, P-diagram de van 
dit punt uitgaande kurven en de verdeelilig der bivariante velden 
bepalen. 
2. Enkele algerneene eigenschappen. 
Wij zullen ons thans de vraag stellen of men aangaande de 
ligging der kurven en velden ten opzichte van elkaar ook iets kan 
afleiden, als men alleen de samenstellingen der phasen kent en niet 
de bij de reacties in het spel komende entropie- en volnme- 
veranderingen. 
