dom zijn als soortgelijke, eveneens op ten Noorden van Nieuw-Giiinea 
gelegen eilanden aangetroffen gesteenten, die volgens Rutten niet 
ionger dan oud-mioceen zijn. *) 
Het meest belangrijke gesteente van het eiland vormen echter de 
bovenvermelde ± 16 M. hooge grillige rotsen, waarvan sommigen ook 
geïsoleerd in de nabijheid van het ooststrand gevonden worden. Dit 
tot nu toe in Nederl. Indië onbekende gesteente is een phosphoriet, 
die groote gelijkenis vertoont met de phosphaten van andere Zuidzee- 
eilanden. Het is geel- tot roodachtig-bruin van kleur, dicht en vertoont 
somtijds een pekachtigen glans. Hoekige, geelachtig-witte deelen 
verleenen aan het gesteente een breccieus karakter. Het soortelijk 
gewicht bedraagt 2.78 en de hardheid is = 6. 
In dunne doorsneden doet zich het gesteente onder het mitëroskoop 
voor als eene lichtgeelachtige structuurlooze, van fijne en onregel- 
matige spleten doortrokken massa. Sommige gedeelten der preparaten 
zijn vrij troebel, maar alom verspreid bevinden zich donkere stippels, 
die oogenschijnlijk van organischen oorsprong zijn. Hoewel amorph 
vertoont de phosphoriet eene zwakke dubbelbreking, waarbij de 
interferentiekleuren het ijzergrauw van de eerste orde niet over- 
schrijden. In sommige gedeelten ontwaart men door het phosphaat 
laagsgewijze opgevulde holten, die geheel aan de vorming der agaten 
herinneren (tig. I'S, een verschijnsel dat in Zuidzee-phosphaten zeer 
gewoon is 2 ). 
Fig. 1. 
i) T. a. p. blz. 29—31. 
3 ) Carl Elschner. Corallogene Phosphat-Inseln Austral-Oceaniens und jjire 
Produkte. Liibeck 1913, blz. 55, pl. Ila. Dergelijke phospliaal-agaten worden op 
het eiland Nauru zelf in vrij groote stukken gevonden (t. a. p. pl. Vlllb). 
