149 
N 3 - van zuivere N 2 gescheiden door een semipernieabele mem- 
braan, welke 0 2 niet doorlaat — zou de osmotische druk precies 
als bij vloeistofmengsels worden voorgesteld door de bovenstaande 
vergelijking (1). Ook hier zou in een stijgbuis het gasmengsel op- 
stijgen (tengevolge van den van de zuivere stikstof uitgaand en diffusie- 
drang) tot de noodige tegendruk was bereikt, die dan het verdere 
indringen van de stikstof tegenhield. Maar de „ osmotische druk” 
gaat ook hier van de zuivere stikstof buiten het mengsel uit, en niet 
van de 0 2 in het mengsel. Dat hier van geen aparten overdruk van 
de 0 2 sprake is, blijkt wel daaruit, dat bij den aanvang der proef 
de gasdrukken aan beide zijde der membraan volkomen gelijk zijn. 
(beide = 1 atm., waarbij in het mengsel de som der partiaaldrukken 
der Oj -j- die der N 2 natuurlijk precies gelijk is aan den druk van 
de N 2 aan de andere zijde der membraan). De overdruk ontstaat eerst 
na het intreden der diffusie — en gaat als gezegd van de zuivere 
stikstof uit. 
Deze bij dit Vraagstuk m. i. beslissende opmerkingen zijn reeds 
door mij genïaakt en uitgewerkt in mijn Lehrbuch der mathematischen 
Chemie (1901), p. 30—31. 
4 Mei 1914. 
Natuurkunde. — De Heer Lorentz biedt eene mededeeling aan 
van het buitenlandsch lid W. Voigt te Göttingen : ,,Ueber 
die Dispersion der magneto-optischen Effekte bei Stahl und 
Kobalt im Ultraroten” . 
1. Die vollstandigste Auskunft über ihre magnetischen Eigen- 
schaften geben uns von allen Körpern unzweifelhaft diejenigen mit 
schmalen isolierten Absorptionsstreifen im Spektrum. Sowie die 
Streifen so breit sind, dass ihre magnetische Zerlegung nicht mehr 
beobachtbar ist, wachsen die Schwierigkeiten in der Erkennung des 
wesentlichen Vorganges, und sie werden ungemein gross, wenn die 
Streifen sicli weitgehend überdecken, so dass man nur aus quanti- 
tativen Bestimmungen der Absorption und Dispersion auf ihre Ver- 
teilung und Natur schliessen kann. Es ist bekannt, dass Letzteres 
ganz besonders bei Metallen stattfmdet, und dass bei diesen Körpern 
noch eine weitere Komplikation dadurch entsteht, dass in ihnen 
ausser gebundenen, in Absorptionsstreifen wirksamen (Polarisations-) 
Elektronen noch freie (Leitungs-) Elektronen ihre Wirkungen den 
vorgenannten überlagern. Bei den ferromagnetischen Metallen, die 
magneto-optisch vorerst allein Interesse bieten, entsteht überdies noch 
