ieo 
De „wet der (kleine) rationale indices” komt dus in deze theorie 
daardoor tot stand, dat de oppervlakken met kleine indexgetallen in 
het algemeen ook bijzonder kleine capillariteitsconstanten k bezitten 
moeten. 
Zooals wel bekend is, speelt deze theorie van Gibbs en Curie 
een zeer groote rol in de krystallographische literatuur. Men heeft 
er menigvuldige krystallographische toepassingen van gemaakt *) ; 
ze af en toe uitgebreid, doordat men naast „oppervlakte-energieën” 
k j , k 2 , . . . ook nog „ribbenenergieën” en „hoekpuntenenergieën” 
invoerde en deze mee in ’t spel liet ter bepaling van de evenwichts- 
figuur 5 ); in de laatste jaren heeft het ook niet aan critiek ontbroken, 
die af. en toe zelfs tot volledig verwerpen der opvatting van Gibbs 
en Curie komt * 2 3 ). 
Daarentegen zijn, naar het schijnt, behalve aanwijzingen van 
Sohnke 4 ), die aansluiten bij de opvattingen van Bravais, nog geen 
pogingen gedaan, de energetische theorie van Gibbs en Curie te in- 
interpreteeren in een moleculair schema. Een dergelijke poging zou 
des te meer te wenschen zijn, omdat men in dit gebied een geheele 
rij van duistere of paradoxale punten heeft te analyseeren. 
Bij de groote moeilijkheden, die hier te overwinnen zijn, zou ik 
mij tot een enkel van deze punten willen beperken en aantoonen, 
hoe men dit aan de hand van een extreem vereenvoudigd molecu- 
lair schema geheel kan ophelderen. Men overziet bij die gelegenheid 
ook scherper, hoe veel nog te doen blijft om andere punten op te 
helderen. 
§ 2. Hangt de capillariteitsconstante van een krystalvlak continu 
of discontinu van zijn oriënteering af? — Het probleem der vici- 
nale vlakken. 
De polyëdrische gedaante der krystallen en de wet der kleine 
rationale indices doet licht de veronderstelling van een discontinue 
afhanklijkheid ontstaan, ze schijnt dan ook, tenminste impliciet, door 
’) Grootendeels om uit den krystalvorm iets te kunnen besluiten over de struc- 
tuur zie : Feodorow, Z. f. Kryst. Bd. 34 — 53, zie ook de toepassing op tweelings- 
vormingen: H. Hilton. The energy of twin crystals. Mineralog. Magazine 15 
(1909) p. 245. 
2 ) Brillouin. Ann. Chim. Phys [7] 6 (1895) p. 540; Yernadsky. Buil. de la 
Soc. Imp. de Naturalistes de Moscou 1902 p. 495; P. Pawlow. Zschr. f. Kryst. 
40 (1905) 189 ; 42 (1906) 120; Zschr. f. phys. Gh. 72 (1910) p. 385. 
8 ) A. Berthoud. Journ. de Chim. phys. 10 (1912) p. 624; G. Friedel. Journ. 
de chim. phys. 11 (1913) p. 478. — Zie ook J. J. P. Valeton. Proefschrift l.c. 
4 ) F. Sohnke. Ueber Spaltungsflachen und natürliche Krystallfl. Z. f. Kryst. 13 
(1888) p. 214. 
