162 
§ 3. Meetkundig -physische interpretatie van de capillariieitsconstante 
voor een speciaal moleculair schema ; de opperv lakte-energie komt 
daarbij als continue functie van de oriënteering voor den dag en 
levert toch als evenwichts figuur een polyeder op. De rol der „vicinale 
vlakken.” 
Om dat punt scherp te laten uitkomen, waarop het hier alleen 
aankomt, nemen wij een uiterst vereenvoudigd moleculair schema 
te hulp : 
1. een tweedimensionaal i.pl.v. een driedimensionaal ; 
2. wij zien van de warm tebe weging af en zoeken dienovereen- 
komstig eenvoudig de moleculaire groepeeringen op met de kleinste 
potentieel e energie ; 
3. de moleculen mogen vierkanten zijn, die er naar streven, 
hunne zijden vlak tegen elkander aan te leggen. (Wij zouden even goed 
cirkelvormige moleculen met vier valentiepunten kunnen gebruiken). 
Ons zij een enorm groot aantal van dergelijke vierkante moleculen 
gegeven. Wij zoeken die groepeering op, waarbij de maximale „ver- 
zadiging” der moleculen zich ingesteld heeft. Volledige verzadiging, 
waarbij alle molecuulzijden belegd zijn, is natuurlijk onmogelijk — 
de uiterste rand van het „krystal” bestaat toch minstens uit onver- 
zadigde molecuulzijden. Zij in fig. 1 de lijn ABCDE . . . een stuk 
van den ,,iverkelijken” rand, de lijn ACE... van den ,. schijnbaren” 
rand. Stellen wij : 
dan is: 
ABC — La en ' AC — As 
Ao = ( cos cp -|- sin (p) As. 
den groei van aluin kristallen, dat praktisch nooit de vlakken met kleine indices 
(in dit geval 1, 1, 1), maar bijna steeds vicinale vlakken optreden. Zie ook G. Viola, 
Z. f. Kr. 35 p. 332. 
