163 
De maximale verzadiging is klaarblijkelijk voor die groepeering 
der moleculen bereikt, waarvoor de lengte van den werkelijken 
rand, d. i. 
2 La — 2kEs ........ (2) 
zoo klein mogelijk uitvalt. In ons schema speelt dus de grootheid : 
k = cos (f -f- sin (p (3) 
de rol van den capillariteitsfactor. 
Men ziet dat: 
A de capillariteitsfactor k hier een continue functie is van de 
oriënteering van het element van den schijnbaren rand, waarom het 
gaat. (Om een graphische voorstelling te verkrijgen, beschouwe men 
als functie van de richting der normalen op het randelement en 
zette van een punt W in alle richtingen afstanden uit evenredig 
met de waarden van k voor deze richting der normalen. Men ver- 
krijgt de in figuur (2) gestippelde kromme, die uit 4 cirkelbogen 
samengesteld is.) 
B. Toch is de hieraan beantwoordende ,, evenwichtsvorm ” een 
quadraat. Dit is onmiddellijk in te zien met behulp van de in § 1 
vermelde constructie. Zie tig. 2 : W is het WüLFP’sche punt ; WK 
is evenredig aan k voor deze richting der normaal. Construeert men 
de rechte AE voor alle richtingen WK, dan omhullen ze tezamen 
het in fig. 2 geteekende quadraat x ). 
C. Het optreden van „vicinale vlakken” beteekent in ons schema 
. q Door kleine veranderingen in de definitie van hel schema kan men een andere 
afhankelijkheid van k van de oriënteering, en dus andere evenwichtspolygonen 
krijgen. 
11 * 
