172 
■2 $ i) = I , 
als 1 de stroom is, gemeten met behulp van den galvanometer G. 
Deelen we beide leden door (pQ — (pp, dan komt er ten slotte 
±fe w 
zo( 2 )j s( 2 ) 
ds( 2 ). 
( 12 ) 
of, in woorden uitgedrukt : den totalen stroom, die door het, lineaire 
deel B vloeit, verkrijgen we door het deel A in die stroomdraden 
te verdeelen, die het gevolg zijn van de aanwezigheid eener constante 
electromotorische kracht in het lineaire deel B, vervolgens de 
electrische kracht £ langs iederen stroomdraad te integreeren, deze 
lijnintegralen telkens te deelen door den weerstand van den stroom- 
draad, en ten slotte van al deze quotiënten de som te nemen. 
Noemen Ave nu een element van een stroomdraad in geval (2) 
kortweg ds, dan kunnen we, met weglating der indices, ook schrijven 
= A- 
wj s 
mogen we 
p 
i = 1 ■ (k 
zo J 
ds. 
Aan iederen stroomdraad mogen we derhalve een fictieven stroom 
toekennen 
p 
waaruit volgt 
=ƒ 
ds. 
Anderzijds geldt volgens de wet van Ohm voor het lineaire deel, 
wanneer W 0 den weerstand hiervan voorstelt 
Q 
I . W n —J ds. 
p 
Door optelling van de laatste twee betrekkingen komt er 
dan komt er 
p 
i twee b 
ito + 1 W 0 = J(£ s ds, 
geheelen 
Je, ds = E, 
waarbij de integratie langs den geheelen kringloop wordt uitgestrekt. 
Stellen we 
E IW 
w zo 
(13) 
