181 
wijze veranderd wordt als die er buiten. Aangezien we echter aan- 
genomen hebben, dat we, wat betreft de magnetische inductie binnen 
het ijzer, mogen afzien van het magnetisme aan de uiteinden, zoo 
kunnen we ook deze fout buiten beschouwing laten. 
Teneinde den inductiestoot te berekenen, moeten we dus de zoo- 
even aangegeven bedragen van A ¥> x en A binnen de staaf inte- 
greeren over het oppervlak, dat door iederen stroomdraad omspannen 
wordt, en vervolgens over alle stroomdraden sommeeren. 
We zonderden (boven §2) nadrukkelijk bewegingen van de stroom- 
geleiders uit. Hier evenwel doen zich tengevolge van de torsie der- 
gelijke bewegingen voor. Nu zal bij longitudinale magnetisatie van 
de staaf de beweging der materie, die het gevolg is van de torsie, 
een inductiestoot in radiale richting tengevolge hebben, die geen 
invloed heeft op den inductiestoot in longitudinale richting. Bij cir- 
culaire magnetisatie andererzijds zullen bij de torsie geen inductie- 
lijnen door de materie gesneden worden, -zoodat er geen inductie- 
stoot plaats heeft. De beweging der materie zal dus in deze gevallen 
geen invloed hebben op de inductiestooten, die derhalve uitsluitend 
het gevolg zijn van de verandering der eigenschappen van de materie. 
A. Onderstellen we nu eerst I I = I, I 2 = 0, dus het geval van 
circulaire magnetisatie, dan is 
0 ,° = 
rl 
2nR 2 . c 
W = o 
A$ y 
klar 3 
4 jtR\c 
A% x = 0 . 
Nu moet A geintegreerd worden over alle vlakteëlementen, die 
loodrecht staan op de richting y, dus over alle windingen van de 
solenoïde. De toeneming der inductievloeiïng door ééne winding 
bedraagt 
r R ~ klaR 2 
ÊxMy — 2jT I A . rdr = — - — 
o 
Aangezien er op de lengte l der staaf m.l windingen vallen, zal 
de totale toeneming der inductievloeiïng zijn m . I . A M,j, en de in 
beweging gebrachte electriciteit 
ml . klaR 2 
~ 8 W q . c 2 ‘ 
Voeren we den torsieheok (p =1 . a in, dan komt er 
m<pkIR 2 
8 W 2 .c 2 
• ( 21 ) 
Bij eene positieve waarde van k komen we tot de conclusie, dat 
