195 
Natuurkunde. — De Heet- Zeeman biedt eene mededeeling aan 
over : „De doorgang van licht door de spleet van een spek - 
tros koop”. 
Terwijl men liet volle oplossend vermogen van een spektroskoop 
eerst met een oneindig fijne spleet zou kunnen bereiken, zoo kan 
men toch met een zeer fijne spleet nog dicht in de buurt van de 
hoogste waarde van dat vermogen komen. 
Duidelijk komt dit uit indien men volgens Schuster ‘) invoert de 
zoogenaamde „normale” spleetwijdte d, gedefinieerd door de be- 
trekking d — , waarin ƒ de brandpuntsafstand van het collirnator- 
objectief met den diameter D voorstelt, en A de golflengte van het 
invallende licht is. De „zuiverheid” 5 ) van het spectrum wordt bij 
buitengewoon fijne spleet gelijk aan hef oplossend vermogen. Bij 
normale spleetwijdte is de zuiverheid slechts 1,4 % minder dan de 
grootst mogelijke. Met een spleet van tweemaal de normale wijdte 
krijgt men bijna de dubbele hoeveelheid licht en een zuiverheid die 
slechts 5,7 °/ 0 van de maximum waarde afwijkt. Meer dan viermaal 
de normale wijdte moet een spleet nooit verkrijgen, daar dan 
de zuiverheid van het spectrum zeer snel afneemt, terwijl toch bij 
onbegrensd wijde spleet de lichtintensiteit nooit boven viermaal de 
waarde stijgt die bij normale spleetwijdte wordt waargenomen. 
In de praktijk komt dit alles dus daarop neer dat als de lichtbron 
voldoende intensiteit heeft, de spleetwijdte in de buurt van zal 
worden genomen. Een nauwere spleet geeft aanleiding tot licht- 
verlies zonder winst in oplossend vermogen en een wijdere spleet 
vermindert al spoedig belangrijk het oplossend vermogen. Als voor- 
beeld kies ik een collimator met een objectief, waarvoor D = 15 c.M., 
ƒ = 325 c.M. is, terwijl X = 5 X 10” 5 c.M. moge zijn. Dan is dus 
d = & = 0,0027 m.M. 
4 D 
Eenigen tijd geleden * * 3 ) heb ik er op gewezen dat met zeer nauwe 
spleten de waarneming van de gepolariseerde componenten van 
h A. Schuster. The opties of the spectroscope. Astropliys. Journ. 21, 197. 1905. 
3 ) Schuster l.c. zie ook, bij voorbeeld : Zeeman. Magneto-optische Untersuchungen. 
Barth. Leipzig. p. 7. 1914. 
3 ) Over de polarisatie van het licht door de spleet van een spectroskoop en 
daardoor teweeggebrachte fouten. Deze Verslagen p. 628. October 1912. 
