m 
afwijkingshoek aantoonen, door de vraag te stellen : welke wind bet 
gevolg zal zijn van, of beter uitgedrukt, gepaard zal gaan met een 
fictieve verdeeling van drukking, waarbij in het geheele veld de 
drukking gelijkmatig is verdeeld en voorgesteld wordt door een 
schaar van rechtlijnige isobaren, die achtereenvolgens met de acht 
hoofdstreken samenvallen en op eenheidsafstand, (1 mM. per breedte- 
graad) van elkander liggen. Indien de afstand van een station tot 
Vlissingen wordt voorgesteld door D, het azimuth van de verbin- 
dingslijn, geteld van Noord over Oost, door A, het azimuth van den 
luchtdrukgradiënt door a, en het gemiddelde barometerverschil door ft 
dan zal 
xi — D cos {Ai — «) — ft 
waarin aan i achtereenvolgens de waarde 1 tot 5 wordt gegeven. 
Uit de aldus uit (1) berekende waarden van x s en x 1 volgen dan 
de componenten van den wind : 
W n = W n + X„ W e = IV -f X,/. 
Volgens deze berekening vindt men dan : 
TABEL II. 
Richting 
gradiënt 
Snelheid 
wind voor 
grad. - I 
M. p. S. 
1 Wind-richting 
Afwijkings- 
hoek 
N 
5.43 
N 248° E 
68° 
NE 
5.29 
294 
69 
E 
5.53 
349 
79 
SE 
7.21 
35 
80 
S 
8.35 
• 67 
67 
sw 
7.55 
97 
52 
w 
5.56 
139 
49 
NW 
4.90 
198 
63 
Overeenkomstig de in § 1 uitgesproken verwachting wordt dus 
volgens deze betere methode een kleinere minimumwaarde voor den 
afwijkingshoek gevonden dan in tabel I ; tevens is de ligging van de 
maxima en minima ietwat verschoven. 
Voorts moge de aandacht gevestigd worden op het feit, dat voor 
de correlatie dezer verschillen in drukking tusschen München en 
Lerwick een negatieve waarde is gevonden r 86 = — 0.491 van dezelfde 
orde als de partieele correlatie van de afwijkingen van drukking 
