857 
verhouding van de gevormde witten en blauwen ten opzichte van 
de breedte anders dan bij de besproken kruisingen. 
Van 300 verschillende witbloeiende /^-planten werd de breedte 
van het kroonblad van één bloem bepaald en eveneens van 300 
blauwbloeiende. Terwijl de breedte van het kroonblad van de smal- 
bladige P-variëteit tusschen 2.1 en 4.2 m.M. varieert en die van het 
Egyptische vlas tusschen 10.5 en 16.4 m.M. gaven de witte P 2 -planten 
voor de breedte 2.1 totl0.4m.M. endeblauweP 3 -planten 5.7totl6.2 m.M. 
De witte inplanten blijken over ’t algemeen veel smaller te zijn 
dan de blauwe. Er worden dus twee groepen gevormd, een met 
smallere witte en een met breedere blauwe bloemen. Deze 
groepen stemmen echter niet met de witte en de blauwe P-varië- 
teit overeen, zooals dat bij de kruising tusschen het smalbladige 
witte en het gewone blauwe vlas het geval is. De witten zijn 
over ’t algemeen breeder dan het smalbladige witte vlas en de 
blauwen zijn over ’t algemeen smaller dan liet Egyptische. Er komen 
bij beide overgangen in de breedte tusschen de beide P-varië- 
tei ten voor. Toch stemmen de verschijnselen niet overeen met die, 
welke bij de kruising tusschen het gewone witte en het Egyptische 
vlas werden waargenomen, want hoewel er overgangen worden 
gevormd, zijn de witte en de blauwe P 2 -individuen toch niet, zooals 
bij die kruising, in hun breedte volkomen aan elkaar gelijk. Van 
de witte ontbreken de zeer breede, van de blauwe de zeer smalle. 
Om na te gaan wat het uiterste is, dat door beide bereikt kan 
worden, werden eenige van de witte i^-planten met de breedste 
kroon bladeren voortgekweekt. Van de verkregen derde generatie 
werden weer eenige van de breedste voor verdere cultuur uitgezocht 
en eveneens van de vierde en van de vijfde generatie. Ofschoon de 
voedingsomstandigheden steeds zeer gunstig waren, was de grootste 
breedte die onder de 786 planten van de tweede tot de zesde gene- 
ratie werd waargenomen 11.4 m.M. Dit was in de vierde generatie. 
Onder de nakomelingen van deze plant in de vijfde en in de zesde 
generatie kwam deze breedte zelfs niet weer voor; het maximum 
bedroeg in P 6 10.5 m.M. Het blijkt dus, dat de allerbreedste witten 
slechts even het minimum der breedte van het Egj'ptische vlas over- 
schrijden en de gemiddelde breedte zelfs niet bereiken. 
Op dezelfde wijze werden gedurende eenige jaren de smalste 
blauwen voortgekweekt, tevens onder minder gunstige omstandig- 
heden. Het bleek, dat het uiterste minimum 5.7 m.M. was. Blauwe 
bloemen met kroonbladeren van de breedte van het smalbladige 
witte vlas kwamen onder de 722 onderzochte planten tot in de 
5 de generatie in ’t geheel niet voor. 
