858 
Bij deze kruising ontstaan dus inderdaad twee groepen, een met 
smallere witte en een met breedére blauwe bloemen. Ook bij het 
voortkweeken der heterozygote P 2 - en i^ 3 -planten bleek dit het geval 
te zijn; steeds waren de witten over ’t algemeen smaller dan de 
tevens gevormde blauwen. 
De wijze waarop de breedte zich bij deze kruising gedraagt, is 
oogensehijnlijk niet in overeenstemming met de splitsingswet van 
M end KL. De twee gekruiste variëteiten vertoonen een groot verschil 
in de breedte en onder de nakomelingen bevinden zich ook wel 
intermediaire vormen. Toch vertoont de tweede generatie niet het 
gewone verschijnsel der MENDEL-splitsing, zooals wordt waargenomen 
bij kenmerken, die fluctueerend varieeren en waarbij de grenzen 
tusschen de verschillende in F . 2 gevormde groepen onmerkbaar zijn. 
Daarbij geven de gezamenlijke P 3 -individuen voor de breedte een 
curve, die zich van het minimum van den smalsten tot het maximum 
van den breedsten P-vorm uitstrekt met den top ongeveer bij het ge- 
middelde der beide P-vormen gelegen. Hier echter geeft de geheele 
tweede generatie voor de breedte een curve, die zich wel van het mini- 
mum van het smalbladige witte tot het maximum van het Egyptische 
vlas uitstrekt, maar die daartusschen twee toppen vertoont. Daar nu 
het naar het minimum gelegen gedeelte der curve met den eenen 
top door de witte, het andere deel met den tweeden top door de 
blauwe ^-individuen wordt gevormd, blijkt het, dat hier een verband 
tusschen de breedte en de kleur bestaat, die misschien de oorzaak 
van het afwijkende gedrag van de breedte is. Toch is dit verband 
niet eenvoudig zóó, dat met de grootere breedte de blauwe kleur 
gepaard gaat, omdat dezelfde factor of factoren tegelijk de breedte 
en de blauwe kleur veroorzaken, of omdat de factoren voor de breedte 
en die voor de kleur volkomen gekoppeld zijn, zooals dat bij de 
kruising van het gewone blauwe vlas en het smalbladige witte 
oogensehijnlijk voorkomt. Was dit het geval dan moesten alle witte 
nakomelingen het breedtetype van het smalbladige witte vlas ver- 
toonen en alle blauwe nakomelingen het breedtetype van het Egyptische. 
Dit is hier echter niet zoo, er komen witte voor die breeder zijn 
dan de witte P-variëteit en blauwe, die smaller zijn dan de blauwe 
P-variëteif. Wilde men voor de bij deze kruising optredende ver- 
schijnselen toch in deze richting een verklaring zoeken, dan zou 
men een onvolkomen koppeling van de factoren voor de breedte 
en voor de kleur moeten aannemen, waarbij men zeer ingewikkelde 
verhoudingen moest veronderstellen. Dit is echter een groot bezwaar 
en ’t ligt daarom voor de hand een andere verklaring van het zich 
hier voordoende eigenaardige verband tusschen de beide kenmerken 
