873 
maar zij voelen zich niet gerechtigd, het; kleine verschil tusschen 
die twee- gemiddelden als vaststaande te beschouwen 1 ). Vroegere 
metingen van Halk en Adams hadden een klein verschil van dezelfde 
grootte maar van tegengesteld teeken gegeven. Wij mogen dus bij 
eerste benadering aannemen dat flitslijnen niet merkbaar verplaatst 
zijn ten opzichte van Fraunhofersche lijnen in het spectrum van 
den rand. 
Deze vier punten zullen nu in het kort besproken worden uit het 
oogpunt van onze theorie. 
1°. Beginnen wij met onze aandacht te vestigen op de boven- 
genoemde 2 ) lange, enge kolom van zonnegassen, waar doorheen wij 
een klein gezichtsveld waarnemen rondom een punt van den rand 
der zonneschijf. Met elke lijn in het spectrum correspondeert, binnen 
die kolom, een zeker aantal dragers van een bepaalde eigen-periode. 
Een onmetelijke stroom van licht doordringt de kolom van terzijde 
over hare geheele lengte. Het bedrag der selectieve verstrooiing 
(zoowel van de moleculaire als van de op breking berustende) zal 
afhangen van het bedoelde aantal dragers. Er zal dus blijkbaar een 
nauwe betrekking moeten bestaan tusschen de intensiteit van het 
verstrooide licht dat in de donkere helft van het gezichtsveld de 
flitslijnen levert, en het verlies door strooiing dat in de lichte helft 
de duisterheid van de Fraunhofersche dispersielijnen veroorzaakt. 
Een regelmatige toeneming van de intensiteit der flitslijnen met de 
intensiteit der Fraunhofersche lijnen ligt dus in den aard der zaak. 
Grootere intensiteit van de flitslijnen is op zichzelf reeds een oorzaak 
waardoor de sikkels, Verkregen met de prisma camera, tevens langer 
zullen zijn. En daar de afstand buiten den zonsrand, waarop nog 
verstrooid licht kan worden waargenomen, óók toeneemt met het 
aantal dragers in onze kolom, hebben we daarin nog een tweede 
oorzaak waardoor de lengten der sikkels van het flits-spectrum 
toenemen met de intensiteit der Fraunhofersche lijnen. 
Het is hier de plaats om de aandacht te vestigen op een niet 
onbelangrijk verschil tusschen de gevolglrekkingen waartoe de ge- 
bruikelijke, en die waartoe de nieuwe interpretatie der flits-sikkels 
voert. 
Wanneer men de flits-sikkels beschouwt als teweeggebracht door 
selectieve emissie, moet men in de lengte van een sikkel een aan- 
wijzing zien van de hoogte waartoe het onderhavige element door- 
gaans opstijgt in de zonne-atmosfeer. Elementen met hoog atoom- 
x ) Adams en Burwell, Astroph. Journ 41, 143 1915; Mt. Wilson Gontr. 
No. 95, 18. 
2 ) Zie boven, blz. 871. 
