878 
gedragingen der elementen, zooals die welke zich vertoonen in de 
verplaatsingen der lijnen van ijzer, titanium, en de zware elementen, 
wanneer lijnen uit eenzelfde deel van het spectrum en van gelijke 
intensiteit met elkaar vergeleken worden. Inderdaad heb ik vooralsnog 
geen bijzondere aandacht geschonken aan dit belangrijke onderwerp, 
omdat het, van ons standpunt bezien, noodig scheen in de eerste 
plaats het onderzoek te richten op algemeene optische zonnever- 
schijnselen, zooveel mogelijk in ’t midden latende welke afzonderlijke 
elementen daarbij in ’t spel zijn. Maar in de toekomst moeten die 
specifieke verschillen natuurlijk ook onder de oogen worden gezien. 
Thans zou ik slechts het vermoeden willen uitspreken dat de ver- 
andering der samenstelling van het gasmengsel met toenemende 
hoogte ons wel den sleutel ter oplossing van dit vraagstuk zal leveren. 
Aan de gestrenge critiek, door St. John en Adams en Burwell 
op eenige van mijne laatste verhandelingen uitgeoefend, zijn wij 
verschuldigd dat verschillende zwakke punten zijn aan den dag 
gekomen zoowel in de wijze waarop de anomale dispersietheorie 
van zonne verschijnselen was ontwikkeld, als in de voorstellingen 
welke zich omtrent haar bij anderen hadden gevestigd. Die tekort- 
komingen konden dus nu worden verbeterd of verklaard. Intusschen 
zie ik geen reden om verandering te brengen in de hoofdconclusies, 
uitgesproken in die vroegere verhandelingen, behalve in zooverre 
als een duidelijke aanwijzing van het bestaan van wederzijdse hen 
invloed van Fraunhofersche lijnen nog niet verkregen is uit waar- 
nemingen over het EvERSHED-effect in zonnevlekken, maar wèl 
opgesloten schijnt te liggen in de uitkomsten der onderzoekingen van 
Albrecht over de golflengten van ijzerlijnen in het zonnespectrum. 
Scheikunde. — De Heer Schreinemakers biedt eene mededeeling 
aan over : „In-, mono- en divariante evenwicliten.” IV. 
7. Andere voorstelling van P, P-diagrammen. Om het aantal tee- 
keningen van PP-diagrammen niet onnoodig uit te breiden, zullen wij 
deze diagrammen op eene andere wijze voorstellen. Nemen wij b.v. 
het P,P-diagram in tig. 2 (II) 1 ); wij zullen dit voorstellen door het 
volgende beeld, dat wij eene symbolische voorstelling van dit diagram 
zullen noemen. 
0 Het Romeinsche I, II of III tusschen haakjes verwijst naar mededeeling I, 
II of III. 
