881 
Men ziet in dit diagram (3) ook weer den regel bevestigd dat elk 
veld, dat zich over het stabiele of metastabiele deel eener kurve F' p 
uitstrekt, ook de phase Fp bevat. Zoo ziet men b.v. dat de velden 
r BF), {FF) en {AF) zich over de metastabiele deelen der kurven 
C' en E' uitstrekken ; elk dezer velden bevat dan ook de phasen 
C en E. De velden ( BF ) en {FF) breiden zich over het stabiele 
deel van kurve A' uit; beide velden bevatten dan ook de phase A. 
Het veld {AE\ breidt zich uit over de stabiele deelen der kurven 
F' , B' en C' en over het metastabiele deel van kurve F' ; het 
bevat dan ook de phasen B, C, F en F-, enz. 
8. Systemen met een willekeurig aantal komponenten. 
Wij hebben de methode, om de P, P-diagrammen af te leiden, tot 
nog toe slechts op binaire, ternaire en quaternaire systemen toegepast. 
Wij handelden daarbij op de volgende wijze. 
Wij stelden de samenstellingen der phasen, die in het invariante 
evenwicht optreden, door punten in een eoncentratiediagram vóór. 
Voor binaire stelsels was dit eoncentratiediagram eene rechte lijn, 
voor ternaire stelsels een plat vlak, voor quaternaire stelsels de ruimte. 
De punten, die de samenstellingen der phasen aangeven, kunnen 
in deze diagrammen op verschillende wijzen ten opzichte van elkaar 
liggen ; wij vonden voor binaire stelsels ééne ligging [tig. 2 (I)], 
voor ternaire drie [fig. 1, 3 en 5 (II)], voor quaternaire vier [tig. 1, 
3, 5 en 7 (III)] verschillende liggingen. 
Daar bij elk dezer verschillende liggingen een bepaald P,P-diagram 
behoort, zoo vonden wij voor binaire stelsels één [tig. 2 (I)], voor 
ternaire stelsels drie [fig. 2, 4 en 6 (II)] en voor quaternaire stelsels 
vier [tig. 2, 4, 6 en 8 (III)] verschillende typen van P, P-diagrammen. 
Daar voor stelsels met meer dan vier komponenten het concen- 
tratiediagram niet meer voor te stellen is, (tenzij in eene ruimte 
met meer dan drie afmetingen) zoo kunnen wij de tot nu toe gevolgde 
methode ook niet meer op dezelfde wijze toepassen. 
Toch kan men, zooals wij verder zullen zien, voor elk willekeurig 
stelsel de verschillende typen vari P, P-diagram men afleiden. Alvorens 
deze vraag te bespreken zullen wij echter eerst nog aangeven op 
welke wijze men in elk bepaald geval het bijbehoorende P,P-diagram 
kan afleiden. 
, Wij beschouwen een stelsel van n-komponenten, in welks inva- 
riantpunt de n -\- 2 phasen P 1 . . . P n _j_ 2 optreden. Van dit punt 
gaan de n -f- 2 monovariante kurven (Pj . . . {F n + 2 ) uit. Als de 
samenstellingen der n 2 phasen bekend zijn, dan zijn, zooals wij 
