887 
2. Toen was vastgesteld, dat de metalen, gelijk wij die tot 
dusverre kenden, metastabiele systemen zijn, doordien daarin steeds 
verschillende allotrope modifikaties naast elkaar aanwezig zijn, rees 
de vraag, of zulks wellicht eveneens het geval is met de andere 
elementen (niet-metalen) en de chemische verbindingen m. a. w. of 
men bij de metalen met een bizondere eigenschap dier stoffen te 
maken had, dan wel met een speciaal geval van een geheel algemeen 
in de natuur optredend verschijnsel. 
In deze en eenige volgende mededeelingen zal het materiaal worden 
behandeld, hetwelk als bewijs kan dienen, dat dit laatste inderdaad 
het geval is. 
3. Slaan wij in de eerste plaats een blik op de niet-metalen , dan 
trekt al aanstonds de zwavel onze aandacht. Elke bladzijde van het 
interessante onderzoek van Reicher : ,,De Temperatuur der allotro- 
pische verandering van de Zwavel en haar afhankelijkheid van den 
Druk” 1 ), dat ook de waarnemingen van andere auteurs op dit gebied 
resumeert, doet ons zien, dat eveneens bij deze stof geheel dezelfde 
verschijnsels optreden, die wij bij de allotrope omzettingen der metalen 
hebben leeren kennen. 
4. In het bizonder worde hier nog genoemd het onderzoek van 
Ruys 1 ), die tijdens eene overwintering in de Karazee op verzoek van 
van ’t Hofe eenige bepalingen heeft uitgevoerd omtrent de snelheid, 
met welke monokliene zwavel zich bij lage temperatuur stabiliseert. 
Wordt gesmolten zwavel „abgesehreckt”, dan gaat slechts een klein 
gedeelte onmiddellijk in den rhombischen vorm over. Beide vormen 
blijven bij lage temperatuur ( — 36° tot — 15°; — 31° tot — 8°) ge- 
durende langen tijd (12 a 10 dagen) naast elkaar bestaan en zelfs 
bij kamertemperatuur kan het lang duren, eer de stabiliseering 
geheel is afgeloopen. 
Geheel in overeenstemming hiermede zijn de resultaten van Gernez 2 ), 
later verkregen. 
5. Evenals bij de metalen elektrolyten een enorme versnelling der 
stabiliseering te weeg brengen, doen oplosmiddelen dit bij de zwavel. 
Geringe hoeveelheden daarvan zijn voldoende (ik wijs hier thans 
reeds op in verband met later te beschrijven verschijnsels, zie § 9). 
Zoo zegt Reicher op blz. 30 der genoemde verhandeling: ,,Werd 
0 Ree. des Trav. chim. des Pays-Bas 3, 1 (1884). Zeilschr. für Kristallographie 
8, 593 (1884). 
3 ) Ann. de Chim. et de Phys. (6) 7, 233 (1886). Speciaal aldaar pag. 240. 
