894 
Dergelijke metingen met vaste oximezouten, welke minder dan 
drie en meer dan één molecule oxime op één molecule zoutzuur 
bevatten, leverden constanten op, die tusschen de gevonden waarden 
voor k b inliggen. De uitkomsten der inversiemetingen vertoonden een 
voldoende overeenkomst met die der verzeeping. 
Uit deze waarden van k b blijkt, dat naarmate het vaste zout 
minder zoutzuur bevat, de sterkte der base belangrijk afneemt, terwijl 
de base van het vloeibare zout verreweg het zwakste van alle is. 
Onder den invloed van zoutzuur schijnt dus een atoomverschuiving 
op te treden, waarbij de basische eigenschappen verminderen. 
— Voor het monomoleculaire oxime zou deze verschuiving kunnen 
bestaan uit de vorming van formamide : 
CH, : ISIOH — *• O : CH . NH, . 
Van formamide zijn echter geen goed gedefinieerde zoutzuurver- 
bindingen bekend. Een nader onderzoek hiervan denk ik nog te 
ondernemen. 
Waarschijnlijk komt mij deze verschuiving evenwel niet voor, 
daar het acetyl- en het benzoylderivaat benevens het formaldoxime 
zelf trimoleculair zijn. Bovendien is het bestaan van een zout 
(CH, : NOH ) 3 . HC1 moeilijk met de genoemde verschuiving te rijmen. 
Beter laten de feiten zich verklaren door een ringvorming van 
drie moleculen oxime aan te nemen. De structuur der base van 
het primair gevormde zoutzure zout zou dan zijn : 
h 2 
ho 
N N 
OH 
Eén molecule van deze base vermag drie moleculen zoutzuur te 
binden; haar dissociatie-constante is ongeveer £ 7 , = 23 . 10 ~ 13 . Voor 
acetomine is k b = 6,5 X 10 - 13 bij 25°, terwijl de hoogere homologen 
haast geen basische eigenschappen meer hebben. Voor formaldoxime 
mogen we dus een dergelijke hooge waarde van kb verwachten. 
Wanneer nu onder den invloed van zoutzuur een BECKMANN’sche 
verschuiving begint in te treden, zouden de OH groepen met de 
aan de C gebonden H-atomen van plaats verwisselen. 
Deze base van het secundair gevormde zoutzure zout zou dan de 
volgende structuur bezitten ; 
