895 
non 
n 
Eén molecule dezer base vermag slechts één molecule zoutzuur 
te binden tot een vast zout; haar dissociatieconstante is slechts 
kb — 3 . 10~ 13 . Inderdaad zijn dergelijke imidoverbindingen uiterst 
zwakke basen ; dissociatieconstanten zijn er niet van bekend. In het 
onderhavige geval zal de aanwezigheid van de secundaire alcohol- 
/ 
groep H.C.OH door haar zoutvormend vermogen met sterke basen, 
het basisch karakter der imidogroep nog verzwakken. 
De base van het vloeibare zoutzure zout is nog zwakker dan die 
der beide vaste zouten. Hierbij schijnt de BECKMANN’sche verschuiving 
ook haar tweede phase doorloopen te hebben, zoodat de carbonyl- 
/ 
groep C : O is ontstaan, terwijl de ring verbroken is. Of we hier 
\ 
werkelijk met een derivaat van formamide te doen hebben, kan pas 
blijken, wanneer het zoutzure zout van deze stof nader onderzocht is. 
Hoe kunnen de genoemde structuurformules de merkwaardige 
ontledingen verklaren, die Dunstan en Bossi (loc. cit. p. 358) hebben 
bestudeerd? Een waterige oplossing van het zout (CH 2 : NOH) 8 . HC1 
of van het trimoleculaire acetyl derivaat met een overmaat zoutzuur 
in een gesloten buis op 120° verhit, leverde na eenige uren een 
mengsel van hydroxylamine en formaldehyde eenerzijds en van 
ammonia en mieienzuur anderzijds. Hoe geconcentreerder het zout- 
zuur was, des te meer van het eerste mengsel er ontstond. 
Een overmaat H-ionen zou het evenwicht tusschen beide trimole- 
culaire basen verschuiven in de richting van de sterkste base, daar 
deze door zoutvorming het meeste wordt weggenomen. Inderdaad 
moet deze sterkste base (I) blijkens haar structuur onder water- 
opname hydroxylamine en formaldehyde leveren. De zwakkere base 
(II) moet dan echter ammonia en mierenzuur leveren, wat ook uit 
de structuur te verwachten is. 
Ook de reductie van het zout (CH, : NOH) 8 . HC1, waarbij volgens 
Dunstan en Bossi (loc. cit. p. 359) al de stikstof in ammoniak over- 
gaat, is in overeenstemming met de structuur der zwakste base (II). 
Immers wanneer de OH-groep aan stikstof gebonden is, laat zij zich 
gemakkelijker reduceeren, dan wanneer zij aan koolstof gebonden 
is. De sterkere base (I) zou dus bij reductie methylamine moeten 
