908 
heeft zich geheel opgericht; zij is in het midden het sterkst, tegen 
het zooeven genoemde steile gedeelte van den ventrikel wand opgekropen 
en heeft zich aanstonds met verspreid liggende cellen, in een boog, 
lateraal waarts onder het ependym uitgebreid. In enkele coupes is 
een duidelijke voortzetting waar te nemen in ventrolaterale richting, 
over de beteekenis hiervan wil ik weldra wagen een uitspraak te 
doen (tig. 3). In dit gebied bevat de kern ook twee typen cellen, 
in grootte verschillend ; zij is veelvuldig ijl gebouwd en zeer afwis- 
selend in omvang, maximaal kunnen 40 cellen geteld worden. Deze 
verhoudingen blijven vele tientallen van coupes frontaler bestaan. 
Onderwijl zijn de spieetvormige uitloopers van den bodem van den IV 
ventrikel kleiner geworden, weldra zijn zij verdwenen, waarna de 
sfeile wanden ter plaatse nog eenigen tijd blijven bestaan. De kern 
is nu, speciaal in het mediale gedeelte, veel zwaarder geworden, zij 
vertoont aldaar een medio-ventraal gerichte kolfvormige aanzwelling, 
deze buigt zich dorsolateraalwaarts om, daarbij veel smaller wordend, 
waarna het geheel, onder het ependym in de richting van den zijwand 
der oblongata puntig eindigt. In sterkste ontwikkeling wordt deze 
zijwand bijna bereikt (fig. 4, 5 en 6). 
Het mediale, aangezwollen gedeelte vertoont vaak lacunen zoodat 
het aantal cellen, zelfs in opvolgende coupes, zeer uiteenloopt. Dit 
is in nog sterker mate het geval met den lateraal gerichten uitlooper 
welke over het algemeen ook veel losser van bouw is, soms zien 
Fig. 4. Phocaena communis. 
a. Ambiguus. v. Voorhoorn. 
