wij een min of meer horizontaal verloopende reeks cellen, in dubbele 
rij gerangschikt, dan weer is de reeks verbroken en kunnen een of 
twee lateraal gelegen groepjes cellen gezien worden. Maximaal bevat 
de kern hier ruim 100 cellen. In dit gebied is de bodem van den 
IV ventrikel tamelijk vlak, in frontale richting wordt dit nog duide- 
lijker. Gelijktijdig strekt de kern zich en komen mediale aanzwelling 
en laterale uitlooper in één lijn te liggen. Meer frontaal neemt het 
geheel af in omvang en treedt sterk lateraal doch meer centraal 
een groepje op, bevattende 12 — 16 cellen, soms in twee rijen gerang- 
schikt, die bijna den zijwand der oblongata raken. Het celtype en 
het nu en dan optreden van verbindingscellen met de hoofdkern 
bewijzen de identiteit van dit groepje. Van deze langgestrekte vagus- 
kern verdwijnt het eerst de staart en daarna het dorsale gedeelte 
van het verdikte mediale stuk. Van de rest blijft een meer centraa! 
gelegen groepje verspreide cellen het langst bestaan. 
Nucleus ambiguus. Tot nabij den calamus is door mij van 'den 
Fig. 5. Phocaena communis. 
a. Ambiguus. 
b. Verbinding tusschen voorhoorn en dorsale motorische vaguskern. 
v. Voorhoorn. 
nucleus ambiguus in Phocaena niets bespeurd. Gelijk reeds is opge- 
merkt zien wij op deze hoogte hoe de laterale pool van den nucleus 
motorius X dorsalis in ventrolaterale richting cellen uitzendt (fig. 3). 
Deze cellen dringen, lateraal van nucleus XII, de diepte in. Het 
verschijnsel is slechts in enkele coupes spinaal en frontaal van den 
