913 
Herhaaldelijk zien wij thans een duidelijke scheiding in drie 
groepen, een medio-dorsale, een latero-dorsale en een ventrale groep, 
het geheel kan 80 cellen sterk worden. De cellen tusschen tong en 
vaguskern zijn dikwijls zóó talrijk dat zij beide kernen geheel ver- 
binden. Meer frontaal vermindert het geheel doordat alle groepen 
losser van bouw worden ; de inmiddels verdwenen brug tusschen de 
ventrale pool van XII en de vaguskern treedt, hoewel in minder 
sterke mate, weer voor den dag en weldra groepeert de tongkern 
zich in meerdere kleine groepen, er kunnen 4, 5 ja zelfs enkele 
malen 6 afzonderlijke celgroepen optreden. In hetzelfde gebied is 
het verband van XII en X dorsalis weer volkomen (fig. 6). Nu 
verdwijnt het ventrale gedeelte en zien wij de rest van de kern zich 
weer splitsen in een mediaal en een lateraal gedeelte, dan is het 
laterale grootcellig en het sterkst ontwikkeld, vervolgens verdwijnt 
het mediale gedeelte en ten slotte het laterale. Wanneer het mediale 
verdwenen is duiken in enkele coupes weer enkele cellen van de 
ventrale pool op. 
Nucleus accessorii. Als groote bizonderheid moet worden vermeld 
dat in Phocaena de accessoriuskern frontaal vervolgd kan worden 
tot enkele coupes spinaal van den calamus. Zij is daar, zij* het ook 
in geringe ontwikkeling, meestal slechts 2 a 3 cellen groot, op de 
duidelijkst te omschrijven plaats, nl. op de laterale grens van voor- 
en achterhoorn te zien. Haar uittredende wortels volgen den sterk 
gebogen achterrand van den achterhoorn. In enkele coupes, waarin 
nucleus XI aanwezig is, valt het directe verband met den nucleus 
motorius X dorsalis waar te nemen. Dit geschiedt slechts met 
enkele cellen en is ook herhaaldelijk in meer spinaal gelegen gebieden 
te constateeren (fig. 8). Aldaar zien wij ook tevens de XI kern 
meermalen op de zooeven aangeduide plaats en tevens hoe zij zich 
uitbreidt in ventrölaterale richting, langs den dorsolateralen rand van 
den voorhoorn. Op andere plaatsen daarentegen breidt zij zich uit langs 
den onderrand der achterhoorn, zij bevat dan 8 — 10 cellen van tame- 
lijk klein type. Menigmaal zien wij ventrolateraal van den achterhoorn 
een apart celgroepje van de XI kern, 8 — 10 cellen groot en ook 
uitstralingen hiervan in de richting van het tweede groepje op de 
bekende plaats. De uittredende XI wortel verloopt onder eerstge- 
noemd groepje door. Ook hier zijn verbindingscellen te zien van het 
mediale groepje met X dorsalis. (fig. 8). Als steeds verdwijnt en 
verschijnt de XI kern periodiek. In dit gebied zijn meerdere, scherp 
gecontoureerde, longitudinaal verloopende bundels in den middenhoorn 
en ook ventraal daarvan opgetreden. Deze worden spinaalwaarts 
