917 
de olijf geheel weg, het ventrornediale daarentegen buitengewoon 
krachtig ontwikkeld en sterk opwaarts gericht (VI van tig. 10). Het 
gedeelte waardoor de XII wortels zich een weg baanden wordt nu 
kleiner en verdwijnt ook. Spoedig daarna evenwel zien wij, terwijl 
het ventrornediale gedeelte steeds zwaarder geworden is, een nieuwe 
groep optreden, eveneens mediaal van den uittredenden hypoglossus 
wortel (VII van tig. 10). Deze ontwikkelt zich ook sterk, eerst in ventro- 
laterale richting, daarna buigt zij zich, nabij den voorwand der oblongata 
mediaalwaarts haakvormig om. De oorspronkelijke laterale lamel van 
deze groep groeit nu zóó hoog opwaarts uit tot zij met den top het 
niveau van de mediaal er van gelegen hoofdmassa heeft bereikt. 
Deze is dan nog bijzonder krachtig ontwikkeld, alleen aan de basis 
minder breed dan te voren (VIII van fig. 10). Ook de mediale lamel 
van de laatst verschenen groep groeit opwaarts uit, echter in lang 
niet zoo sterke mate als de laterale. Daarna neemt het geheele 
complex in omvang af. De mediaal gelegen hoofdmassa houdt het 
langst en het krachtigst stand, ten slotte neemt dit zeer snei af 
zoodat het in weinige coupes geheel verdwenen is. 
Ter orienteering heb ik in tig. 10 onder ieder schema het aantal 
coupes frontaal van den calamus vermeld, telkens de plaats aan- 
duidende waarnaar het schema genomen is. 
In den regel gaat een krachtige ontwikkeling van de oliva inferior 
gepaard met een geringe ontwikkeling van den nucleus reticularis 
inferior. Zooals te verwachten is blijkt dan ook deze reticulaire kern 
in de bruinvisch, gezien de enorme uitbreiding van hare oliva 
inferior, zéér gering aanwezig te zijn. Gelijktijdig met de olijf treedt 
ventraal van den radix descendent V een groep met voor reticulaire 
elementen kleine cellen op. Bij het optreden van de ventrornediale 
olijf komen kleine raphécellen te voorschiju in het dorsale gedeelte 
van de raphé en zien wij tevens direct dorsaal van de dorsomediale 
olijf een kleincellige reticulaire kern voor den dag komen. Meer 
frontaal komen zeer inconstant meerdere kleinere groepen reticulaire 
cellen voor in de substantia reticularis. Alleen het ventrolaterale 
gedeelte breidt zich uit en wel opwaarts, tegen den zijwand der 
oblongata, al het andere blijft van geringe ontwikkeling en vaak 
inconstant. Met de olijf verdwijnen ook de elementen van deze reti- 
culaire kerngroep. 
De krachtige ontwikkeling in Phocaena communis van de dorsale 
motorische vaguskern en hare uitbreiding met een commissurale 
kern houdt verband met den omvang en den bouw van de maag in 
59* 
