918 
dit dier. (Max Weber, Studiën über Saugetiere, Ein Beitrag zur 
Frage nach dem Ursprung der Cetaceen ; idem Anatomisches über 
Cetaceen, morphologisches Jahresbuch Bnd 13; S. A. Arendsen Hein, 
Contributions to the anatomy of Monodon Monoceros, Verhandelingen 
van de Koninklijke Akademie van Wetenschappen te Amsterdam, 
2 de Sectie, Deel XVIII, N°. 3 en 4). Hoewel Cetaceen het voedsel 
niet herkauwen bestaat toch ook hun maag, als bij herkauwende 
dieren, uit meerdere afdeelingen (bij Phocaena uit vier). Bij vele, 
ook bij Phocaena, draagt alléén de eersle maagafdeeling, gelijk de 
oesophagus, cutaan, klierloos slijmvlies, de andere afdeelingen zijn 
zeer rijk aan klieren. Dat bij herkauwende dieren deze kern, naar 
verhouding, nog sterker ontwikkeld is, moet ongetwijfeld worden 
toegeschreven aan het feit, dat de muscuiatuur van meerdere maag- 
afdeelingen, o. a. ter wille van het herkauwproces, zwaarder is dan 
in Cetaceen. 
Wat betreft het niet aanwezig zijn van den nucleus ambiguus 
spinaal van den calamus wil ik ten eerste opmerken dat over het 
algemeen de desbetreffende bulbaire motorische centra zich slechts 
zeer weinig spinaal van den calamus uitbreiden en er in de tweede 
plaats op wijzen dat in Phocaena de musculus crico-arytaenoideus 
lateralis, welke door den nervus recurrens wordt geïnnerveerd, ont- 
breekt i Weber, als boven). 
Dé zware pharynxmusculatuur en de krachtige ontwikkeling van 
den musculus crico-thyroideus (literatuur als boven) verklaren de 
enorme ontwikkeling van het voorste gedeelte van den nucleus 
ambiguus, de motorische IX kern. Het continu zijn van deze met 
nucleus VII, hetgeen onder zoogdieren voor een gedeelte ook bij den 
hond is geconstateerd, is overigens een verschijnsel dat eveneens in 
reptielen en in vele visschen wordt aangetroffen (Kappers). 
Bij geen zoogdier, mij bekend, heeft de tongkern zóó sterk het 
vogeltype bewaard als bij de bruinvisch. Kon de samenhang van 
nucleus XII met het ventrale halsgrauw door mij in Cameliden 
en in Camelopardalus giraffa, spinaal van den calamus, worden 
aangetoond, in de bruinvisch is slechts de frontale helft van de 
tongkern vrij en is zij slechts daar gelegen ter plaatse waar wij 
haar in andere zoogdieren kennen, lateraal van den fasciculus 
longitudinalis posterior, direct onder het ependym. Haar spinale 
helft, die aan het ventrale halsgrauw vastzit, ligt daardoor in een 
meer ventraler niveau dan in andere zoogdieren. Dit verschijnsel 
wordt verklaard door het feit dat Cetaceen geen of althans een zéér 
gering ontwikkeld smaakzintuig hebben. Het smaakzintuig in zoog- 
dieren is voor het grootste gedeelte gelocaliseerd in de smaakbekers 
