920 
spinaal en frontaal van den calamus, duidelijke uitstralingen van de 
dorsale motorische vaguskern in ventrolaterale richting, hetgeen 
naar mijne meening de opvatting staaft van Kappers dat, in zoog- 
dieren althans, de ambiguus eene afsplitsing is van de dorsale 
motorische vaguskern. De frontale aanzwelling van den ambiguus 
in Phocaena is zeer zwaar en begint reeds aan de frontale pool van 
de tongkern ; zij gaat direct over in den nucleus facialis. 
3. De nucleus hypoglossi in Phocaena is tot op de helft van hare 
-uitbreiding aan het ventrale halsgrauw verbonden en ligt dientenge- 
volge, wat hare spinale helft betreft, in een ventraler gebied dan in 
andere zoogdieren. In het frontale gedeelte van dit verband treedt, 
lateraal van de voorhoornrest, een celgroep op die in enkele coupes 
zeer duidelijk in directe verbinding treedt met de dorsale motorische 
vaguskern. Ook de verbindingskern tusschen deze vaguskern en 
de tongkern (nucleus intermedius) is op talrijke plaatsen krachtig 
ontwikkeld. De vrije tongkern is eerst in drie, meer frontaal in 
meerdere, tot zes groepen toe, gegroepeerd. 
4. Tot in de onmiddellijke nabijheid van den calamus zijn uit- 
tredende accessorius wortels waar te nemen. De XI kern is over 
het algemeen gering ontwikkeld, slechts bij uitzondering is zij 8 — 10 
cellen groot. De cellen zijn van een klein type. Tot nabij den 
calamus kan zij worden aangetroffen in den hoek tusschen voor- en 
achterhoorn ; spinaalwaarts kan zij van hier uit uitstralen in mediale 
richting (verband met X dorsalis), langs den dorsolateralen rand van 
den voorhoorn dus in ventrolaterale richting en opwaarts langs 
den onderrand van den achterhoorn. Een aparte celgroep van haar 
is herhaaldelijk waar te nemen aan den eau d oven tralen hoek van 
den achterhoorn. 
5. De oliva inferior treedt zeer laat op n.1. nabij den calamus, 
zij breidt zich echter zeer ver frontaalwaarts uit, tot in het facialis- 
gebied. Zij is reusachtig sterk ontwikkeld. In hare ontwikkeling 
treden meerdere groepen geheel onafhankelijk van elkander op. Het 
eerst ontwikkelt zich ventraal, naast de raphé, een gedeelte dat snel 
sterk uitgroeit en in den aanvang, over een geringe uitgebreidheid, 
door de raphé heen, met het gelijk waardige gedeelte van den anderen 
kant verbonden is. Daarna treedt, ventraal van het eerstgenoemde, 
een tweede gedeelte op, dat eveneens aanvankelijk met dat van de 
andere zijde door een tusschenolijf verbonden is. Dit tweede gedeelte 
ontwikkelt zich geweldig sterk en drijft het eerstgenoemde opwaarts, 
waarbij dit gaandeweg vermindert en ten slotte verdwijnt, vóór het 
distaai er van gelegene zijn grootste uitbreiding verkregen heeft. Als 
derde, machtige groep verschijnt in het frontaal derde gedeelte van 
