922 
gepubliceerd ; maar de wijze van proefnemen is in elk dezer gevallen 
van zóódanigen aard geweest, dat er, gelijk verderop blijken zal, 
onmogelijk daarbij eenig vertrouwbaar resultaat verwacht kon worden. 
Zonder uitzondering toch is er van afkoelingspvozvQïi gebruik 
gemaakt, welke, — zooals reeds herhaaldelijk bewezen, en ook thans 
door ons weder in allen deele bevestigd werd, — bij silikaten nimnivr, 
zelfs niet in de gunstigste gevallen, tot eenig behoorlijk resultaat 
kunnen voeren. Voorts is er daarbij in geen enkel geval genoegzaam 
aandacht geschonken aan het verkrijgen van volkomen zuivere pro- 
dukten, alsmede aan de volledige chemische homogeniteit der smelt- 
massa’s ; evenmin aan het vermijden van eene reduceerende omgeving 
met het oog op het silikaat en op het thermo-element. En tenslotte 
is in geen enkel geval de besmetting der gebruikte thermo-elementen 
onderzocht, noch ook eene herleiding der gevonden getalwaarden 
op den stikstof-gasthermometer te Washington geschied. Een kort 
overzicht van de in de literatuur vermelde gegevens kan van de 
genoemde feiten al spoedig de overtuiging schenken. 
§ 2. Volgens Stein *) kristalliseert eene smeltmassa van de samen- 
stelling SrSi0 3 bij 1287° C. Hij verkreeg de verbinding door samen- 
smelten der oxyden, karbonaten en hydroxyden met kiezelzuur in 
&ooZbuizen, terwijl bij de metingen de porceleinen beschuttingsbuis 
van het thermo-element meestal zóó maar in de smeltmassa geplaatst 
was! De kleur der produkten was dan ook, volgens zijne beschrijving, 
licht-, tot donkergrijs, als gevolg van hun gehalte aan koolstof. 
Het specifiek gewicht zou 3,89 tot 3,91 bedragen; een glas werd 
niet verkregen. Volgens Wallace * 2 ) daarentegen zou ’t stolpunt van 
SrSiO s bij 1529° C. gelegen zijn; hij arbeidde op analoge wijze, 
en vermeldt, dat de gestolde smeltmassa’s door opgenomen koolstof 
sterk verontreinigd, en daardoor zwart tot blauwzwart gekleurd waren. 
Overigens zou ’t stollirjgsprodrukt zeer veel op dat van ’t calcium- 
metasilikaat gelijken : zeer sterk dubbelbrekende, scheef en recht- 
uitdoovende monokliene prisma’s. Blijkbaar moet deze analogie dan 
tusschen de verbinding en den pseudo-wollastoniet, het gewone stollings- 
produkt der calciumsilikaat-smelten, bestaan ; aangezien deze laatste 
modifikatie typisch pseudo-hexagonaal is, zoo zou dat dan ook voor 
het SrSi0 3 waarschijnlijk zijn, hetgeen echter door den auteur nergens 
op den voorgrond gesteld wordt, en dus nog nader onderzocht dient 
te worden. 
Volgens Stein kristalliseert het BaSiO s bij 1368° C. ; de verbinding 
9 G. Stein, Zeits. f. Anorg. Chem 55. 159. 16B. (1907). 
2 ) R. G. Wallace, Zeits. f. Anorg. Chem., 63, 9. 10. 11. (1909). 
